Orestes (Euripides)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Orestes (Oudgrieks Ὀρέστης) is een tragedie van de oud-Griekse tragediedichter Euripides. Het werd opgevoerd in 408 v.Chr. Het was Euripides' laatste stuk vóór zijn vertrek naar Macedonië.

Inhoud[bewerken | brontekst bewerken]

Dramatis personae[bewerken | brontekst bewerken]

Synopsis[bewerken | brontekst bewerken]

Een (door de Erinyen) moegetergde Orestes wacht, na de moord op zijn moeder Klytaimnestra, in Argos op het vonnis van de volksvergadering dat over zijn verdere lot moet beslissen. In het stuk vechten drie mensen (Orestes, zijn zus Elektra, en zijn boezemvriend Pylades), door liefde en trouw met elkaar verbonden, om hun behoud, tegen een hatelijke wereld waar geen plaats is voor liefde.

Nederlandse vertalingen[bewerken | brontekst bewerken]