Overblijvende ossentong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Overblijvende ossentong
Overblijvende ossentong Pentaglottis sempervirens closeup.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Lamiiden
Orde:Boraginales
Familie:Boraginaceae (Ruwbladigenfamilie)
Geslacht:Pentaglottis
Soort
Pentaglottis sempervirens
(L.) L.H.Bailey (1949)
Overblijvende ossentong
Afbeeldingen Overblijvende ossentong op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Overblijvende ossentong op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Overblijvende ossentong (Pentaglottis sempervirens, synoniem: Anchusa sempervirens) is de enige soort uit het geslacht Pentaglottis in de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). Een vroegere naam is groene ossentong.

De plant komt oorspronkelijk uit Zuidwest-Europa en Klein-Azië en wordt in België en Nederland als sierplant in tuinen gekweekt van waaruit ze af en toe verwildert: in het wild is ze zeer zeldzaam. In Groot-Brittannië komt de plant alleen in het zuiden voor. De soort is ook in Noord-Amerika ingevoerd.

Het is een 30-100 cm hoge vaste stinsenplant. De bladeren zijn eirond tot eirond-lancetvormig, waarvan de bovenste zittend zijn en de onderste lang gesteeld. De bloeitijd loopt van april tot juli in Noordwest-Europa, maar in het Middellandse Zeegebied kan de plant tot september in bloei worden aangetroffen. De alleenstaande, blauwe, bijna stervormige, 0,8-1,5 cm grote bloemen hebben een witte keel.

Namen in andere talen[bewerken]

De namen in andere talen kunnen vaak eenvoudig worden opgezocht met de interwiki-links.

  • Duits: Grüne Ochsenzunge
  • Engels: Green alkanet
  • Frans: Buglosse toujours verte

Externe link[bewerken]