Papoea-jaarvogel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Papoea-jaarvogel
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Mannetje Papoeajaarvogel (foto uit Lincoln Park Zoo)
Mannetje Papoeajaarvogel (foto uit Lincoln Park Zoo)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Bucerotiformes
Familie: Bucerotidae (Neushoornvogels)
Geslacht: Rhyticeros
Soort
Rhyticeros plicatus
(Forster, 1781)
Afbeeldingen Papoea-jaarvogel op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Papoea-jaarvogel op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De papoea-jaarvogel (Rhyticeros plicatus) is een neushoornvogel die voorkomt in Wallacea, Nieuw-Guinea tot en met de Salomonseilanden. Tot in de jaren 1990 werd deze vogel in het geslacht Aceros geplaatst en werd de kleine jaarvogel (R. subruficollis), als ondersoort Aceros plicatus subruficollis ook tot deze soort gerekend.[2]

Beschrijving[bewerken]

De papoea-jaarvogel is 76 tot 91 cm lang. Het is een vrij grote, zwarte neushoornvogel met een forse bleekwitte snavel en een witte staart. Het vrouwtje is helemaal zwart, het mannetje en onvolwassen vogels hebben een witte nek, waarbij het wit geleidelijk overgaat in een honingkleurige tint. Verder maakt deze vogel tijdens het vliegen met zijn vleugels een opvallend sissend geluid dat lijkt op het geluid van stoom. Verder is het ook een luidruchtige vogel die verdragende geluiden maakt die lijken op gelach.[3]

Vrouwtje papoeajaarvogel

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De papoea-jaarvogel komt voor in tropische bosgebieden zowel in het laagland en moerasgebieden als in heuvelland tot een hoogte van meestal 500 en bij uitzondering tot 1800 m boven de zeespiegel.[3]

Het is de enige neushoornvogel die oostelijk van de lijn van Wallace voorkomt. Er worden diverse ondersoorten onderscheiden: R. p. plicatus op de Zuid-Molukken, R. p. ruficollis op de Noord-Molukken en het westelijk deel van Nieuw-Guinea en het eiland Japen, R. p. jungei in het oostelijk deel van Nieuw-Guinea, R. p. dampieri in de Bismarckarchipel, R. p. harterti op Bougainville en Buka en tot slot R. p. mendanae op de Salomonseilanden. Het is geen bedreigde vogelsoort.[1] In dicht bevolkte delen van Nieuw-Guinea is de vogel verdwenen doordat er veel op deze vogel wordt gejaagd omdat zijn veren een belangrijk onderdeel zijn van traditionele feestkleding.[3]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Papoea-jaarvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Howard_and_Moore_Complete_Checklist_of_the_Birds_of_the_World, 1991
  3. a b c (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.