Paracoracias

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Paracoracias
Fossiel voorkomen: Vroeg-Eoceen
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Coraciiformes (Scharrelaarvogels)
Geslacht
Paracoracias
Clarke et al., 2009
Typesoort
Paracoracias occidentalis
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Paracoracias occidentalis is een uitgestorven scharrelaarvogel. De soort leefde tijdens het Vroeg-Eoceen in Noord-Amerika.

Fossiele vondsten[bewerken | brontekst bewerken]

Paracoracias is bekend van een vrijwel compleet fossiel waarvan alleen het laatste deel van de linker achterpoot mist. Dit fossiel is gevonden in de Green River-formatie in de Verenigde Staten en is ongeveer 52 miljoen jaar oud. De Green River-formatie werd afgezet in een merengebied omgeven door tropisch regenwoud.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De schedel van Paracoracias is 60 millimeter lang. De bouw van de bek, vleugels en poten vertoont gelijkenissen van die van de Eurystomus-soorten. Deze scharrelaars hebben een korte, brede snavel die geschikt is voor het vangen van insecten tijdens de vlucht. Een vergelijkbare leefwijze wordt voor Paracoracias verondersteld.

Verwantschap[bewerken | brontekst bewerken]

Paracoracias behoort tot de Coracii en het is verwant aan de clade scharrelaars + grondscharrelaars. Samen met Primobucco wijst Paracoracias er op dat de scharrelaarachtigen voorheen ook in Noord-Amerika voorkwamen en daarmee in het Paleogeen een wijde verspreiding over de noordelijke continenten hadden. Tegenwoordig is de groep beperkt tot de Oude Wereld.