Pauline van de Ven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pauline van de Ven
Pauline van de Ven (2011)
Pauline van de Ven (2011)
Algemene informatie
Volledige naam Marie-Pauline Michaele van de Ven
Geboren 2 januari 1956
Geboorteplaats Houthem-Sint Gerlach
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep schrijver, kunstenaar
Werk
Jaren actief 1997-
Genre romans, verhalen
Bekende werken De familie Dumont (trilogie), The count of Köningsberg (story)
Uitgeverij Balans, Arbeiderspers, De Geus, Donker, Auteursdomein
> [ven_003beeldend kunstenaar​, Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Pauline van de Ven (1956) is een Nederlandse schrijfster en beeldend kunstenaar​ ​ [1]. Ze debuteerde in 1997 bij Uitgeverij Balans met de maatschappijsatire Drijvend Paviljoen. Ze schreef zes romans en een aantal geïllustreerde verhalen. De meeste romans zijn trouw aan feitelijke karakters en gebeurtenissen. Haar belangrijkste werk, De familie Dumont, is een romancyclus over een Nijmeegse fabrikantenfamilie. Voor haar literaire oeuvre ontving ze de in 2014 Halewijn Literatuurprijs. Daarnaast is ze beeldend kunstenaar. Haar digitale schilderwerk werd meermaals bekroond.

Beeldend werk[bewerken]

Haar beeldende werk valt onder abstract digitaal expressionisme en is een combinatie van raster- en vectorafbeelding, naast experimenteel figuratief vectorwerk in hoofdzakelijk grijstinten. Van de Ven onderhoudt Digital painting, a survey[2] ter bevordering van het begrip van digitale schilderkunst (2013-18) en stelde een Certificate of Unicity[3] op ter bevordering van het ontstaan van een betrouwbare markt voor origineel digitaal schilderwerk.

Bibliografie[bewerken]

  • 1985 - Failliet op krediet, (economische nonfictie)
  • 1986 - Stop-loss!, (economische nonfictie)
  • 1997 - Drijvend paviljoen, (romandebuut, Balans)
  • 2000 - Vrouw in het vogelhuis, (roman, Arbeiderspers)
  • 2001 - Ziel van Putter, (verhaal, Ad.Donker)
  • 2003 - Het verhaal van de bamboesnijder, (roman, De Geus)
  • 2006 - De man met de hoed, (roman, Ad.Donker)
  • 2014 - Lily Dumont, (roman, Auteursdomein)
  • 2018 - Grachtenhuis, (roman, Auteursdomein)

Bibliofiele uitgaven, geïllustreerd:

  • 2002 - Het onvoltooide verhaal, (novelle)
  • 2005 - Muis kwijt, (verhaal)
  • 2009 - Muis kwijt 2, (verhaal)
  • 2010 - Isidoor Midleven, (verhaal)
  • 2012 - The count of Königsberg, (verhaal)

Prijzen[bewerken]

  • Museum Of Computer Art (MOCA) New York (Donnie's 2014)
  • Museum Of Computer Art (MOCA) New York (Donnie's 2015)
  • Literaire oeuvreprijs Halewijnprijs (2014).
  • Lorenzo Award voor digitale schilderkunst op de Biennale van Florence in 2015.[4][5]
  • Museum Of Computer Art (MOCA) New York (Donnnie's 2018)

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Signaleerde in NRC van 26 september 1984[6] de opkomst van het Internet[7]. Nederland had op dat moment 26 aansluitingen.
  • Studeerde af in economie aan de Universiteit van Amsterdam (1995). Aanvankelijk werkzaam in de dagbladjournalistiek. Fulltime schrijfster en schilder vanaf 2000. Failliet op krediet met co-auteur Pieter Lakeman, is een onderzoek naar de faillissementsgolf van 1980-84. Stop-loss (uitg. Balans, 1986) is een accurate voorspelling van de beurskrach van 1987 ongeveer een jaar tevoren. Ons geld of ons leven,[8] met Bernard van Praag[9] vormde een aanleiding tot een verhoging van de numerus fixus voor de medicijnenstudie met 390 plaatsen.[10][11].
  • In 2005 richtte ze samen met Eisjen Schaaf nonprofit uitgeverij en belangenbehartiger Auteursdomein op.[12] In 2006 ontwierp ze met Eisjen Schaaf en Paul Vitányi de eerste 'hyperroman' op basis van het gelijknamige boek De man met de hoed.[13]

Externe links[bewerken]