Peet Petersen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Peet Petersen (1964)

Peter Hendrik (Peet) Petersen (Amsterdam, 18 maart 1941 - Amsterdam, 27 december 1980) was een Nederlands voetballer. Hij speelde als linksbuiten voor Ajax en NAC.

Petersen was afkomstig van De Volewijckers uit Amsterdam-Noord en kwam in 1960 als contractspeler naar Ajax. Hij debuteerde op 17 augustus 1960 in de hoofdmacht tegen v.v. Zeist, maar veroverde pas in het seizoen 1962-1963 een basisplaats als linksbuiten. Hij presteerde zo goed, dat hij Feyenoorder Coen Moulijn een aantal keren uit de basis van het Nederlands elftal hield. Hij kwam viermaal uit voor Oranje. Daarin scoorde hij één keer. Maar dat was dan wel de goal waardoor Nederland in 1963 regerend wereldkampioen Brazilië met 1-0 versloeg.

De nieuw aangestelde Ajax-coach Rinus Michels liet de Amsterdammers in het seizoen 1964-1965 overschakelen van het stopperspilsysteem naar 4-2-4, waardoor linksbinnen Piet Keizer linksbuiten werd. Dit kostte Petersen z'n basisplaats en hij vertrok in de zomer van 1965 dan ook naar NAC.

In het dagelijks leven was Petersen docent lichamelijke oefening (gymleraar). Hij deed in 1963 ook mee aan de film Mensen van Morgen van Kees Brusse, waarin jonge mensen vertellen over hun leven en hun verwachtingen.

Peet Petersen overleed op 39-jarige leeftijd aan kanker op 27 december 1980. Hij was getrouwd met Leni Petersen en had een dochter.

Literatuur[bewerken]

  • 'De vergeten voetballer: Peet Petersen', in Rinie Maas, Idolen en iconen; het NAC Boek, p. 75-78. Rotterdam, Trichis, 2016

Zie ook[bewerken]