Pilaren der Creatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pilaren der Creatie
De Pilaren der Creatie. De heldere ster in het midden is HIP 89743.
Type H-II-gebied
Afmeting 2'
Massa ± 200 zonnemassa's
Waarnemingsgegevens
Standaardepoche J2000
Rechte klimming 18u 18m 50s
Declinatie −13° 49′ 40″
Afstand 7000 lichtjaar
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

De Pilaren der Creatie zijn een deel van de Adelaarsnevel. Ze worden zo genoemd vanwege hun vorm en omdat er veel stervorming plaatsvindt. Deze pilaren zijn ontdekt op een opname uit 1995 met de Ruimtetelescoop Hubble.[1]

Sterrenkoningin[bewerken | brontekst bewerken]

De middelste van de drie pilaren kreeg van Robert Burnham Jr., dankzij de merkwaardige vorm ervan, de bijnaam Star-Queen Nebula (Sterrenkoningin), zoals beschreven staat in diens standaardwerk Burnham's Celestial Handbook. [2]

Opbouw[bewerken | brontekst bewerken]

De pilaren zijn opgebouwd uit koele moleculaire waterstof. De meest linkse pilaar is ongeveer vier lichtjaar lang. De vinger-achtige uitsteeksels aan de bovenkant van de pilaren zijn groter dan het zonnestelsel. De totale massa van de drie pilaren wordt geschat op ongeveer 200 zonsmassa's.

Vernietiging[bewerken | brontekst bewerken]

De Adelaarsnevel in het infrarood, met in de inzet de Pilaren
De Pilaren der Creatie in het nabij-infrarood (1,1 en 1,6 micrometer).

Foto's van de Spitzer Space Telescope onthulden een wolk van heet gas in de nabijheid van de Pilaren, waarvan sommige geleerden suggereerden dat het een schokgolf van een supernova kon zijn. De aanwezigheid van de wolk zou uitwijzen dat de supernova de pilaren 6000 jaar geleden uiteen zou hebben geblazen (lichtreistijd meegerekend). Het verschijnsel zou dan binnen circa 1000 jaar zichtbaar zou worden.[3]

Deze interpretatie wordt betwist door andere geleerden, die niet betrokken waren bij de waarnemingen. Zij stellen dat zo'n supernova waarschijnlijk al veel eerder ontdekt zou zijn en veel meer radio- en röntgenstraling had moeten uitzenden dan er werkelijk is waargenomen. Zij verklaren de metingen met sterrenwind van nabije, zware sterren, die het stof in de Pilaren sterk verhit zou hebben. Indien dit klopt zal er eerder een soort van erosie plaatsvinden.[3]

Zie de categorie Pillars of Creation van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.