Place de la Nation

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Place de la Nation
Place de la Nation
Place de la Nation
Coördinaten 48° 51′ NB, 2° 24′ OL
Arrondissement 11e en 12e
Quartier Sainte-Marguerite
Picpus
Lengte diameter van 252 m
Bouwjaar al aanwezig op de plattegrond van Delagrive, 1728
Naam sinds 2 juli 1880
Marianne
Marianne
Portaal  Portaalicoon   Parijs

De Place de la Nation, het plein van de natie, vroeger Place du Trône en Place du Trône-Renversé genoemd, is een groot plein in de hoofdstad Parijs van Frankrijk, het ligt op de grens van het 11e en 12e arrondissement. Het plein wordt gekenmerkt door een groot beeld van Marianne in het midden, net buiten het plein staan twee hoge zuilen aan weerszijden van de Cours de Vincennes. Dat is één van de boulevards die op de Place de la Nation uitkomen.

Het plein bestaat uit twee concentrische cirkels, waarover het verkeer rijdt. De binnencirkel is een bredere weg dan de buitencirkel, over de binnencirkel rijdt meer verkeer. Er gaan tien grote wegen tot aan de binnencirkel door. Onder het plein ligt het metrostation Nation

Geschiedenis[bewerken]

De twee zuilen aan het begin van de Cours de Vincennes.

Op deze plek werd op 26 juli 1660 een troon geïnstalleerd voor de plechtige aankomst in Parijs van koning Lodewijk XIV en Maria-Theresia van Spanje, die na hun bruiloft uit Saint-Jean-de-Luz terugkeerden. Hier komt de oorspronkelijke naam Place du Trône, het Plein van de troon, vandaan. Na de arrestatie van Lodewijk XVI op 10 augustus 1792 werd het plein omgedoopt tot Place du Trône-Renversé: het Plein van de Omvergeworpen Troon.

Het plein tijdens de Franse Revolutie[bewerken]

Ten tijde van de Franse Revolutie was het plein nog braakliggend terrein. Bij het doortrekken van de loop van de mur des Fermiers généraux tot voorbij de stad, toen nog grotendeels platteland met enkele huizen, tuinen en kloosters, liet men een grote ruimte open, die daarvoor voor wijngaarden en groentetuinen werd gebruikt. Aan de rand stonden de twee zuilen met standbeelden van Filips II en Lodewijk IX, ontworpen door Claude Nicolas Ledoux, om de toegang tot de stad duidelijk aan te geven.

Hier werd ook de guillotine geïnstalleerd.

Nieuwere geschiedenis[bewerken]

De huidige naam, uit 1880, is afkomstig van de Franse nationale feestdag: le Quatorze Juillet. Het centrale monument, Le Triomphe de la République, bestaat uit een groep bronzen beelden van de beeldhouwer Aimé-Jules Dalou. Het is ontworpen in 1889 voor het honderdjarig jubileum van de Franse Revolutie. Eerst stond er een gipsen versie, deze is door een beeld van brons vervangen. Geplaatst op een wereldbol staat Marianne, het symbool van de Franse Revolutie, in een kar die door leeuwen wordt getrokken. Het standbeeld kijkt in de richting van de Place de la Bastille, waardoor er een lijn van Vincennes, via de Place de la Nation en de Place de la Bastille naar het centrum van Parijs ontstaat, te vergelijken met de Grand Axe. Deze plaatsen worden vaak voor manifestaties gebruikt, die zijn verbonden met de Franse republiek.

Op 22 juni 1963 organiseerde het tijdschrift Salut les copains op het plein een concert met zangers als Johnny Hallyday, Richard Anthony, Frank Alamo en enkele andere bekende artiesten uit die tijd. Er kwamen meer dan 150.000 jongeren op af, en het werd een groot succes. In de jaren '60 was het ook de locatie van de Foire du Trône, een grote Parijse kermis. Deze werd later verplaatst naar de Pelouse de Reuilly.

Panorama van het plein met de binnen- en buitencirkel, in het midden het beeld van Marianne.

Externe links[bewerken]