Robert Schuman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Dit artikel gaat over de politicus Schuman. Zie Robert Schumann voor de componist.
Robert Schuman
Bundesarchiv Bild 183-19000-2453, Robert Schuman.jpg
Termijn Afgevaardigde (1919-1940; 1945-1962)
Departement Moselle (57)
Parlementaire groep ERD (1919-1924)
URD (1924-1928)
Indépendants (1928-1932)
DP (1932-1940)
MRP (1945-1958)
RPCD (1958-1962)
Tijdvak Derde Franse Republiek -
Vierde Franse Republiek -
Vijfde Franse Republiek
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Frankrijk

Robert Schuman (Luxemburg (stad), 29 juni 1886 - Scy-Chazelles, 4 september 1963) was een Frans christendemocratisch politicus.

Schuman lanceerde als minister van Buitenlandse Zaken samen met Jean Monnet (adviseur en kabinetschef) in 1950 het Schumanplan dat een Frans-Duitse verzoening beoogde en uiteindelijk leidde tot de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), die gezien kan worden als de voorloper van de latere Europese Gemeenschappen. Hij wordt nu nog altijd gezien als een van de stichters van Europa.

Tot 1919 bezat hij als ingezetene van Lotharingen de Duitse nationaliteit. Vanaf 1912 was hij advocaat te Metz en vanaf 1919 lid van de Franse Kamer. [1]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog week hij uit hij naar Beaupont. Hij vond er onderdak in het Weeshuis van Sint-Jozef (Orphelinat de Saint Joseph).

Tijdens de Vierde Franse Republiek was Schuman tweemaal premier van Frankrijk, de eerste keer van 1947 tot 1948 en daarna nog eens in 1948 zelf (tussen beide ambtsperioden was André Marie korte tijd premier van Frankrijk). Als vroom rooms-katholiek christen leefde de altijd ongehuwd gebleven Schuman celibatair. Zijn katholicisme kenmerkte zich verder door een intensief gebedsleven maar inspireerde hem ook tot zijn ambitie om na de Tweede Wereldoorlog de voormalige vijanden Frankrijk en Duitsland, van wie hij de beide culturen liefhad, op politiek vlak te verzoenen.[2]

Onder druk van de Franse nationalisten moest Schuman zijn ministerschap beëindigen. Hij wijdde zich daarna voornamelijk aan de Europese beweging, waarvan hij in 1955 president werd. In 1958 werd hij met algemene stemmen als eerste gekozen tot voorzitter van het Europese Parlement (de 'Algemene Vergadering' van de Europese Gemeenschappen); In 1960 werd hij erevoorzitter. [3]

In 1952 ontving hij in Nederland voor zijn inspanningen voor een Europese gemeenschap een eredoctoraat. Het werd verleend door de Universiteit van Tilburg bij gelegenheid van het 25-jarige bestaan van de faculteit Economie.

Hij overleed in zijn bescheiden woning in de Lotharingen. In zijn dorp Scy-Chazelles staat hij nog in hoog aanzien. Er is een Schuman-museum opgericht en al decennia lang proberen dorpelingen hem zalig te laten verklaren.[4]

Voorganger:
Paul Ramadier
Premier van Frankrijk
Kabinet-Schuman I
1947-1948
Opvolger:
André Marie
Voorganger:
André Marie
Premier van Frankrijk
Kabinet-Schuman II
1948
Opvolger:
Henri Queuille
Voorganger:
Georges Bidault
Minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk
1948-1953
Opvolger:
Georges Bidault
Voorganger:
-
Voorzitter van het Europees Parlement
1958-1960
Opvolger:
Hans Furler