Naar inhoud springen

Samaria (stad)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Samaria
Straat met zuilen, overblijfselen van de stad Samaria (1925)
Straat met zuilen, overblijfselen van de stad Samaria (1925)
Samaria (Palestina)
Samaria
Situering
Land Vlag van Palestina Palestina
Locatie Koninkrijk Israël
Coördinaten 32° 9 NB, 35° 16 OL
Portaal  Portaalicoon   Archeologie
Sebastia/Samaria. De (origineel 25 meter hoge) basis van de Augusteum tempel op de top van de Samaria-heuvel

De stad Samaria (Hebreeuws: שומרון Sjomron; Oudgrieks: Σαμάρεια Samáreia; Arabisch: السامرة as-Samira) was volgens de bijbel de residentie van de koningen van het oude koninkrijk Israël (het zogenaamde 10-stammenrijk), gelegen naast de plaats Sebastia in het huidige Palestina op de Westelijke Jordaanoever. Volgens de overlevering gaf Herodes de Grote de stad de naam Sebaste, om daarmee keizer Augustus te eren.

De stad Samaria zou volgens de bijbel ca. 879 v.Chr. op de hoogste heuvel uit de omgeving zijn gesticht door koning Omri en uitgebreid door diens zoon Achab.[1] Bij opgravingen is onder meer diens befaamde ivoren paleis gevonden. Archeologische opgravingen van o.a. Stager duiden ook op een vestiging met actieve landbouw vanaf op zijn minst de 11 eeuw v.Chr., en bewoning door pre-Israelitische inwoners.[2]

Koning Salmanassar V van het Assyrische Rijk belegerde Samaria van 724-722 v.Chr., maar overleed tijdens het beleg (722 v.Chr.). Zijn zoon Sargon II volgde hem op en nam de stad in (720 v.Chr.). Dat luidde de definitieve val van het 10-stammenrijk in, waarna het koninkrijk een provincie van het Assyrische Rijk werd met Samaria als provinciehoofdstad. Het stond vervolgens onder Babylonisch en Perzisch bestuur, waarnaar het verschillende malen verwoestd en herbouwd is.[3] Herodes de Grote gaf de stad de naam Sebaste, om daarmee keizer Augustus te eren.

Ontwikkelingen onder Israelische bezetting

[bewerken | brontekst bewerken]

De veronderstelde ruïnes van Samaria/Sebaste liggen nabij of in de huidige Palestijnse plaats Sebastia in Nablus. Dat wil zeggen: sinds de Oslo-akkoorden ligt de top van Tel (heuvel) Sebastia met de archeologische site in C-gebied en de rest in B-gebied (onder civiel Palestijns bestuur).[no source]. Volgens de Israelische organisatie Peace Now ligt een deel van het archeologische gebied in C-gebied en een deel in B-gebied en noemt dat de Palestijnse Authoriteit een deel van de grond onderhoud en open stelt voor publiek, en de inwoners van Sebastia toeristen ontvangen in het gebied.[4] In 2023 kondigde de Israelische overheid aan dat het gaat investeren in de ontwikkeling van een nationaal park; Shomron National Park, of Samaria/Sebastia National Park.[5] Dit werd opgevolgd in mei 2025 met aannemende constructie werk[6], en in november/december aanvullende annexaties van 1.800 dunums land van Palestijne grondgebruikers.[7] Deze ontwikkelingen zorgen voor veel onrust onder de Palestijnse bewoners van het gebied, die nu van de archeologische plaats afgesloten zijn en meerdere negative gevolgen ondervaren van de toenemende invloed van Israelische nederzettingen in het gebied.[8] Ook verschillende Israelische organisaties hebben zich uitgesproken deze ontwikkelingen en stellen dat "kolonisten het [gebied] gebruiken als rechtvaardiging voor het claimen van Joodse historische continuïteit en het recht op exclusieve soevereiniteit over de noordelijke Westelijke Jordaanoever".[6] Het oord is zeer populair onder joodse kolonisten, die o.a. de nabijgelegen volgens internationaal recht illegale nederzettingen Kedumim en Shavei Shomron stichtten.

Samaritanen

Annexatie van de Westelijke Jordaanoever

Zie de categorie Samaria (ancient city) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.