Slag bij Lugdunum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Slag bij Lyon
Datum 19 februari 197
Locatie Lugdunum (huidig Lyon)
Resultaat overwinning van Severus
Strijdende partijen
Romeinse legioenen van Pannonië, Illyricum, Moesië en Dacië Romeinse legioenen van Britannia en Hispania
Leiders en commandanten
Septimius Severus Clodius Albinus
Troepensterkte
55.000-75.000 55.000-75.000
Romeinse burgeroorlog van 193-197

Cyzicus · Nicaea · Vlakte van Issus · Lugdunum

De Slag bij Lugdunum, ook wel de Slag bij Lyon genoemd, vond plaats op 19 februari 197 en wordt gerekend tot een van de grootste veldslagen uit de klassieke oudheid. Het was een veldslag tussen twee Romeinse legers, waarbij het ene leger aangevoerd door keizer Septimius Severus, het andere leger aangevoerd door tegenkeizer Clodius Albinus bestreed. De slag werd gewonnen door Septimius Severus.

Achtergrond[bewerken]

Clodius Albinus was een concurrent van Septimus Severus. Als gouverneur van de Romeinse provincie Brittannië ging hij in het vijfkeizerjaar zijn eigen gang. Eind 195 werd hij tot staatsvijand verklaard. Het is niet helemaal duidelijk of Clodius Albinus met bepaalde kringen uit de senatorenstand in verbinding stond.

Op een zeker moment riep Albinius zichzelf tot keizer uit en viel met zijn troepen Gallië binnen. Aanvankelijk boekte hij successen en kreeg hij een groot deel van Gallië onder controle, maar begin 197 kwam hij in de problemen en keerden zijn kansen. Septimius Severus haastte zich naar Gallië om hem weerstand te bieden, en in de buurt van Lugdunum (het huidige Lyon) raakten de twee legers met elkaar slaags.

Een nauwkeurige beschrijving van de veldslag is niet overgeleverd. We weten evenmin hoeveel slachtoffers er aan beide zijden zijn gevallen. Wel is bekend dat de veldslag twee dagen duurde, wat bijzonder was voor een tijdperk waarin gevechten nooit langer dan een paar uur duurden. Naar alle waarschijnlijkheid was het een bloedig en langdurig treffen waarvan de ontknoping pas op het laatste moment viel, toen Severus aan het hoofd van zijn cavalerie de strijd in zijn voordeel besliste. Na de slag probeerde de verslagen usurpator Albinus te ontsnappen, maar hij werd gegrepen en pleegde daarop zelfmoord.

Bronnen-[bewerken]

Romeinse oorlogen

Oorlogen van de Romeinse Republiek · Romeins-Etruskische Oorlogen · Romeins-Aequische Oorlogen · Latijnse Oorlog · Romeins-Hernicische Oorlogen · Romeins-Volscische Oorlogen · Samnitische oorlogen · Pyrrhische Oorlog · Punische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Illyrische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Macedonische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde, Vierde) · Romeins-Seleucidische Oorlog · Aetolische Oorlog · Galatische Oorlog · Romeinse Verovering van Hispania (Eerste Celtiberische Oorlog, Lusitanische Oorlog, Numantische Oorlog, Sertorische Oorlog, Cantabrische Oorlogen) · Achaeïsche Oorlog · Oorlog tegen Jugurtha · Cimbrische Oorlog · Servilische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Bondgenotenoorlog · Sulla's Burgeroorlogen (Eerste, Tweede) · Mithridatische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Gallische Oorlog · Romeinse expedities naar Britannia · Burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar · Einde van de Republiek (Slag bij Mutina, Burgeroorlog tegen Brutus en Cassius, Siciliaanse Opstand, Perusiaanse Oorlog, Burgeroorlog tussen Antonius en Octavianus)

Oorlogen van het Romeinse Keizerrijk · Germaanse Oorlogen (Teutoburgerwoud, Marcomannenoorlog, Alemannische Oorlogen, Gotische Oorlog, Visigotische Oorlogen) · Romeinse verovering van Britannia · Boudicca · Armenische Oorlog · Vierkeizerjaar · Joodse Oorlog · Dacische Oorlogen · Romeins-Parthische oorlog · Romeins-Perzische oorlogen · Burgeroorlogen van de derde eeuw · Val van het West-Romeinse Rijk