Wilgfonteinkruid: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
128 bytes verwijderd ,  3 maanden geleden
geen bewerkingssamenvatting
(Nieuwe pagina aangemaakt met '{{meebezig}} {{Taxobox | type=plant | naam= | afbeelding= | afbeeldingtekst= | rijk= ''Plantae'' (Planten) | stam= ''Embryophyta'' (Lan...')
 
| geslacht= ''[[Potamogeton]]'' (Fonteinkruid)
| taxon= [[Soort]]
| w-naam= ''Potamogeton ×decipiens× salicifolius''
| auteur= [[Nolte]] ex [[WWolfg.D.J.Koch]]
| datum=
| afbeeldingII=
}}
 
'''Wilgfonteinkruid''' (''Potamogeton ×decipiens×salicifolius'') [[Synoniem (plantkunde)|synoniem]]: ''Potamogeton × salicifolius×decipiens'') is een [[vaste plant]] die behoort tot de [[fonteinkruidfamilie]] (''Potamogetonaceae''). Wilgfonteinkruid is de soortskruising van [[glanzig fonteinkruid]] en [[doorgroeid fonteinkruid]]. Deze [[waterplant]] komt van nature voor in de gematigde en koudere streken op het noordelijk halfrond. In Nederland wordt de soort zeer zeldzaam aangetroffen in Friesland en op enkele plaatsen in Noord-Overijssel, Midden-Nederland, Noord-Brabant en Noord-Limburg.<ref name="René van Moorsel"/> Het aantal [[Chromosoom|chromosomen]] is 2n = ...<ref>[http://legacy.tropicos.org/Name/26300051?projectid=9 Aantal chromosomen]</ref>
 
Wilgfonteinkruid wordt ... cm lang en heeft ... [[wortelstok]]. De [[stengel]] kan ... lang worden. De bladen hebben een teruggeslagen rand en de bladtop versmalt plotseling in een korte stekelpunt. De bladschijfondergedoken, iszittende, ...14-40 mm langbrede enbladeren ... mmzijn breedhalfstengelomvattend. De ... mm lange [[steunblaadje]]s zijn op2-5,5 decm ... nerven ....lang.
 
Wilgfonteinkruid bloeit van groene bloemen. De bloeiwijze is een ... cm lange [[aar (bloeiwijze)|aar]] met een ... steel.
 
De planten vormen geen vruchten.
De vrucht is een ... mm groot [[nootje]].
 
Wilgfonteinkruid staat op zonnige, heldere, niet te ondiepe, voedselrijke, stilstaande tot matig stromende, meestal kalkrijke, zoete wateren boven een bodem van zand, klei of veen. De bastaard groeit op plaatsen waar het veen overgaat naar zand. Aangezien de beide stamouders een verspreiding hebben in de gematigde streken van het Noordelijke Halfrond en Nederland geheel binnen het Europese areaal van de beide ouders valt, zou de hybride overal in Nederland kunnen opduiken, maar is om onduidelijke redenen tot het noorden en oosten van ons land beperkt en zeer zeldzaam. De verspreiding wereldwijd is overigens ook onbekend. De soort lijkt het meest op een gedrongen vorm van glanzend fonteinkruid, maar de bladeren zijn zittend en hebben een teruggeslagen rand en vertonen geen neiging vlak onder het oppervlak van het water te zweven en de bladtop is plotseling in een korte stekelpunt versmald. Ze vertoont [[fustratiebloei]] (ze blijft maar bloeien zonder dat het tot vruchtvorming komt).<ref name="René van Moorsel">[https://www.verspreidingsatlas.nl/1619 De verspreidingsatlas van de Nationale Databank Flora en Fauna. René van Moorsel, 2014, CC-BY-SA 3.0]</ref>
* {{Link verspreidingsatlas.nl|1632|Potamogeton ×decipiens|Wilgfonteinkruid}}
* [http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-308711 The Plant List met synoniemen]
* {{fr}}[https://www.tela-botanica.org/bdtfx-nn-52183-illustrations ''Potamogeton ×decipienss'' op Tele Botanica]
 
{{Appendix}}
68.869

bewerkingen

Navigatiemenu