Stichting Biowetenschappen en Maatschappij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stichting Biowetenschappen en Maatschappij
Stichting Biowetenschappen en Maatschappij
Doel Bevordering biowetenschap
Opgericht 1 juli 1969[1]
Personen
Voorzitter Dr. J.J.E. (Jannes) van Everdingen
Website
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij

De Stichting Biowetenschappen en Maatschappij is een Nederlandse stichting, die in 1969 is opgericht om het publiek voorlichting te geven over de biowetenschappen.[2]

Oprichting[bewerken | brontekst bewerken]

Het initiatief tot de stichting was genomen door de toenmalige Prinses Beatrix en Prins Claus, die onder de indruk waren van de nieuwe ontwikkelingen, de vergaande mogelijkheden en maatschappelijke implicaties op het bio-medische vlak.[1]

Als benaming koos men voor "Biowetenschappen en Maatschappij". Onder biowetenschappen verstond men de wetenschap over het leven en levensprocessen. Speerpunten in de begintijd waren de opkomende genetica en nieuwe ontwikkelingen op gebieden als celbiologie, moleculaire biologie, geboortetechnologie en dergelijke.[1]

Prins Claus had vanaf het begin zitting genomen in het bestuur,[3] dat onder leiding van Jo Cals van start was gegaan. Andere toenmalige bestuursleden waren Dick van Bekkum,[4] Jan Lever, en M. Albrecht, sociaal directeur van Koninklijke Hoogovens.[1] In 1972 presenteerde de Stichting zich voor het eerst aan het grote publiek. Toen was voormalig minister Marga Klompé voorzitter van het dagelijks bestuur.[2] Vanaf 2006 tot aan zijn dood is Prins Friso vice-voorzitter van het bestuur van de stichting geweest.[5][6]

Jaap van Dissel en Bruno Bruins brachten in april 2020 een boekje uit over besmettelijke ziekten tijdens de Coronacrisis in Nederland.[7]

Missie[bewerken | brontekst bewerken]

De in 1969 geformuleerde missie van deze stichting is altijd gebleven: "In brede kring het inzicht te bevorderen in de actuele en toekomstige ontwikkeling en toepassing der biowetenschappen, in het bijzonder met het oog op de betekenis en gevolgen van deze ontwikkeling voor mens, dier en maatschappij."[8][9]

De Stichting wil deze doelstelling nastreven door "Zo veel mogelijk geïnteresseerde Nederlanders te helpen bij het vormen van hun mening over uiteenlopende thema’s binnen de biowetenschappen."[9]

De twee belangrijkste middelen waarmee de doelstelling van de stichting worden nagestreefd zijn:

  • het publiceren van cahiers, beknopte door specialisten geschreven boekjes
  • het verstrekken van leermiddelen voor het voortgezet onderwijs

Beiden worden via de website van de stichting verspreid. Er zijn ook artikelen geschreven voor de landelijke dagbladen zoals NRC Handelsblad. Sinds 2011 worden er met regelmaat artikelen gepubliceerd op de website van Kennislink.

Cahiers[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf de oprichting is het streven geweest om vier cahiers per jaar te produceren. Dat is vanaf 1972 voor de meeste jaren gelukt en vanaf 2002 tot 2018 voor alle jaren.[10] Een selectie (in chronologische volgorde):

  • R.Fr. Beerling, et al., Zeven commentaren op het rapport van de Club van Rome, Utrecht: Stichting Bio-wetenschappen en Maatschappij, 1972.
  • Simon-Licht, I.F., e.a.: Allergie. Stichting Biowetenschappen en maatschappij, Leiden, 1983.
  • Wiepkema, PR., Ballieux, R.E. ea. Stress, Cahier Bio-wetenschappen en maatschappij, 14e jaargang, nr. 3, Leiden: Stichting Biowetenschappen en Maatschappij, 1990.
  • Joos Joosse, Broze botten: osteoporose en wat ertegen te doen is. Stichting Biowetenschappen en Maatschappij (BWM), 2004.
  • Dop Bär e.a. (red.). Brein in beeld : beeldvorming bij hersenonderzoek. Den Haag : Stichting Bio-Wetenschappen en Maatschappij, 2009.
  • Jannes van Everdingen e.a. Je nier of mijn leven! Biowetenschappen en maatschappij, kwartaal 3, 2014.
  • Plastic; van zegen tot vloek, juni 2019. Stichting Biowetenschappen en Maatschappij, kwartaal 2, 2019.
  • Jaap van Dissel, Bruno Bruins e.a Help,ik ben besmet! Stichting Biowetenschappen en Maatschappij, kwartaal 2, 2020

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]