Jaap van Dissel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jaap van Dissel
Van Dissel (2020)
Van Dissel (2020)
Algemene informatie
Volledige naam Jaap Tamino van Dissel
Geboren Amsterdam, 29 april 1957
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep infectioloog
viroloog
Bekend van coronacrisis in Nederland
Carrière
2013 - heden directeur CIb RIVM
1999 - heden hoogleraar Inwendige geneeskunde Universiteit Leiden
afdelingshoofd Infectieziekten LUMC
1988 arts Infectieziekten LUMC
Overige informatie
Universiteit Leiden geneeskunde
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Jaap Tamino van Dissel (Amsterdam, 29 april 1957) is een Nederlands viroloog en infectioloog.

Van Dissel is directeur van het Centrum Infectieziektebestrijding (CIb) van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM).[1] Tevens is hij hoogleraar aan de Universiteit Leiden met als leeropdracht Inwendige geneeskunde, in het bijzonder infectieziekten.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn eindexamen aan het Alkmaarse Murmellius Gymnasium studeerde Van Dissel geneeskunde aan de Universiteit Leiden.[2] Op 3 december 1987 promoveerde hij daar cum laude bij Ralph van Furth op zijn proefschrift over afweermechanismen tegen intracellulair groeiende bacteriën zoals salmonella en listeria.[3]

Voordat Van Dissel in 2013 Roel Coutinho opvolgde bij het RIVM was hij hoofd van de afdeling Infectieziekten bij het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC), waar hij in 1988 als arts was begonnen. Daarnaast was hij hoofdopleider Interne geneeskunde en voorzitter van het Centrum voor Infectieziekten. Hij wisselde zijn carrière bij het LUMC af met een onderzoeksperiode bij het Duke University Medical Center in Durham (North Carolina) en het Cold Spring Harbor Laboratory in de staat New York.[1]

Hij werd in 1999 benoemd tot gewoon hoogleraar aan de Universiteit Leiden als opvolger van zijn promotor Van Furth. Zijn oratie op 19 mei 2000 had als titel Samenleven in vóórtdurende onrust.[4] Sinds zijn benoeming bij het RIVM bekleedt hij het hoogleraarschap nog één dag in de week.

Van Dissel begeleidde meer dan 25 promovendi en publiceerde meer dan 280 wetenschappelijke artikelen, grotendeels over infectieziekten. Daarnaast schreef hij mee aan ruim 75 opleidingsmodules en boeken over infectieziekten.[1] Zijn onderzoeksgebieden zijn in het bijzonder:

Van 2007 tot 2013 was hij lid van de Gezondheidsraad.

Coronacrisis[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 kwam Van Dissel in Nederland veelvuldig in het nieuws vanuit zijn functie bij het RIVM en als voorzitter van het Outbreak Management Team, naar aanleiding van de coronacrisis – de uitbraak in Nederland van het 'coronavirus' SARS-CoV-2 dat de besmettelijke luchtwegaandoening COVID-19 veroorzaakt. Mede op zijn advies werden door het kabinet-Rutte III maatregelen voor de volksgezondheid genomen om verspreiding van deze virusziekte tegen te gaan.[5] Als spreker bij enkele persconferenties van de regering lichtte hij de achtergronden van deze maatregelen toe. Ook gaf Van Dissel regelmatig technische briefings aan de Vaste Kamercommissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de stand van zaken bij de coronacrisis.[6][7]