Stilbiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stilbiet
Stilbite-Ca-pb34a.jpg
Mineraal
Chemische formule NaCa4Al8Si28O72·30(H2O)
Kleur Wit, rood, geel, bruin of roomkleurig
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 - 4
Gemiddelde dichtheid 2,15 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting [010] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal stilbiet is een sterk gehydrateerd natrium-calcium-aluminium-silicaat met de chemische formule NaCa4Al8Si28O72·30(H2O). Het tectosilicaat behoort tot de zeolieten.

Eigenschappen[bewerken]

Het (crème)witte, gele, rode of bruine stilbiet heeft een parel- tot glasglans en een witte streepkleur. De gemiddelde dichtheid is 2,15 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken]

De naam van het mineraal stilbiet is afgeleid van het Griekse stilbe, dat "glans" betekent. Dit vanwege de parel- tot glasglans van het mineraal.

Voorkomen[bewerken]

Stilbiet is een algemeen voorkomende zeoliet die gevormd wordt in amygdaloidale spleten in basalten, zoals pegmatieten. Er is geen gedefinieerde typelocatie, maar het mineraal werd bestudeerd op IJsland, de Andreasberg in de Duitse Harz, de Dauphinoise Alpen en in Noorwegen.

Zie ook[bewerken]