Stilbiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stilbiet
Stilbite-Ca-pb34a.jpg
Mineraal
Chemische formule NaCa4Al8Si28O72·30(H2O)
Kleur Wit, rood, geel, bruin of roomkleurig
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 - 4
Gemiddelde dichtheid 2,15 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting [010] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal stilbiet is een sterk gehydrateerd natrium-calcium-aluminium-silicaat met de chemische formule NaCa4Al8Si28O72·30(H2O). Het tectosilicaat behoort tot de zeolieten.

Eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Het (crème)witte, gele, rode of bruine stilbiet heeft een parel- tot glasglans en een witte streepkleur. De gemiddelde dichtheid is 2,15 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken | brontekst bewerken]

De naam van het mineraal stilbiet is afgeleid van Oudgrieks στίλβη (stilbē), dat "glans" betekent. Dit vanwege de parel- tot glasglans van het mineraal.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Stilbiet is een algemeen voorkomende zeoliet die gevormd wordt in amygdaloidale spleten in basalten, zoals pegmatieten. Er is geen gedefinieerde typelocatie, maar het mineraal werd bestudeerd op IJsland, de Andreasberg in de Duitse Harz, de Dauphinoise Alpen en in Noorwegen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Stilbite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.