Sulawesi-jaarvogel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sulawesi-jaarvogel
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2016)
Een paar in Vogelpark Walsrode, Duitsland
(vrouwtje op de voorgrond)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Bucerotiformes
Familie:Bucerotidae (Neushoornvogels)
Geslacht:Rhyticeros (Jaarvogels)
Soort
Rhyticeros cassidix
(Temminck, 1823)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Sulawesi-jaarvogel op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De sulawesi-jaarvogel (Rhyticeros cassidix synoniem: Aceros cassidix) is een vogel die behoort tot de familie van neushoornvogels (Bucerotidae). Het is een endemische vogelsoort op Sulawesi. De sulawesi-jaarvogel is het embleem voor de fauna van Zuid-Sulawesi.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Het is een grote zwarte vogel met een gele snavel, witte staartveren, een vaalblauwe huid rondom de ogen, zwartachtige poten en een onbevederde donkerblauwe keelzak. Bij het met mannetje zijn de kop en de nek roodbruin gekleurd, de iris is oranjerood en hij heeft een opvallende roodachtig gekleurde "hoorn" op de bovensnavel. Het vrouwtje heeft een zwarte nek en zwarte veren op de kop, de iris is bruin en de "hoorn" geel gekleurd en minder groot.

Leefwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Net als bij andere neushoornvogels wordt het broedende vrouwtje ingemetseld in een holle boom en wordt zij gevoerd door haar partner. Het dieet van de sulawesi-jaarvogel bestaat vooral uit wilde vijgen en andere vruchten.

Verspreiding en leefgebied[bewerken | brontekst bewerken]

De sulawesi-jaarvogel komt voor in de tropische regenwouden van Sulawesi, Buton, Lembeh, Togian en Muna.

Status[bewerken | brontekst bewerken]

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Plaatselijk komt de vogel nog algemeen voor. Het leefgebied van de sulawesi-jaarvogel wordt echter in hoog tempo ontbost, bijvoorbeeld tussen 1997 en 2001 ging 36% van het regenwoud verloren. Om die reden staat de als "kwetsbaar" op de Rode Lijst van de IUCN.[1]