Sylvia Weve

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sylvia Weve
Weve maakt een litho. Foto: Frank van Oortmerssen, 2006
Weve maakt een litho. Foto: Frank van Oortmerssen, 2006
Algemene informatie
Volledige naam Sylvia Weve
Geboren 28 mei 1954
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1981 - heden
Genre o.a. Jeugdliteratuur
Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Sylvia Weve (Utrecht, 28 mei 1954) is een Nederlandse illustrator.

Biografie[bewerken]

Weve is geboren in Utrecht maar groeide op in Roosendaal. In 1976 voltooide zij haar opleiding aan de Academie voor beeldende kunsten Arnhem (afdeling grafische vormgeving). Sinds 1978 woont zij in Amsterdam.

Na voor diverse kranten en tijdschriften te hebben gewerkt, verscheen in 1980 het eerste door haar geïllustreerde kinderboek Een noom op school. Inmiddels heeft zij meer dan tweehonderd voornamelijk kinderboeken geïllustreerd en talloze tekeningen gemaakt voor o.a. De Volkskrant, Playboy, Opzij, Vrij Nederland, Holland Festival, Milieudefensie. Van 1986 tot 1993 was zij als docent illustratieve vormgeving verbonden aan de Academie voor beeldende kunsten Arnhem.

Bij uitgeverij Hillen verscheen in 2006 Kip en ei, het eerste prentenboek waarvoor Sylvia Weve ook de tekst schreef. In 2018 gevolgd door Logboek van tot nu toe onbekende dieren.

Weve tekent expressief, met veel vaart en beweging. In de eerste jaren tekende ze voornamelijk met een bot gemaakte pen en Oost-Indische inkt. Voor kleurgebruik was viltstift haar belangrijkste materiaal. Met de komst van digitale middelen veranderde haar aanpak. Sindsdien bouwt zij haar illustraties op door voor iedere tekening digitale- en traditionele technieken te combineren.

Internationaal kreeg Sylvia Weve waardering voor haar illustraties in Ik leer je liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen waarvoor Bette Westera de tekst schreef. Het boek stond op de IBBY Honour List 2012.[1] Voor haar hele oeuvre werd Weve door IBBY Nederland genomineerd voor de ALMA, de Astrid Lindgren Memorial Award, zowel voor 2018[2] als 2019[3].

Nationaal is haar werk gedurende haar hele carrière met prijzen bekroond. Als laatste met de Max Velthuijs-prijs 2019.

Prijzen[bewerken]

Externe link[bewerken]