Sylvia Weve
| Sylvia Weve | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Weve maakt een litho. Foto: Frank van Oortmerssen, 2006 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Sylvia Weve | |||
| Geboortedatum | 28 mei 1954 | |||
| Geboorteplaats | Utrecht | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | illustrator | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1981-heden | |||
| Werken | ||||
| Genre(s) | o.a. jeugdliteratuur | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Werken in collectie | Nationaal Archief[1] | |||
| Prijzen en onderscheidingen | Gouden Penseel (2013),[2][3] Woutertje Pieterse Prijs (2015),[4] Zilveren Penseel (1984), Zilveren Penseel (1991), Max Velthuijs-prijs (2019)[5] | |||
| Dbnl-profiel | ||||
| RKD-profiel | ||||
| http://www.sylviaweve.com/ | ||||
| ||||
Sylvia Weve (Utrecht, 28 mei 1954) is een Nederlandse illustrator.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Weve is geboren in Utrecht maar groeide op in Roosendaal. In 1976 voltooide zij haar opleiding aan de Academie voor beeldende kunsten Arnhem (afdeling grafische vormgeving). Sinds 1978 woont zij in Amsterdam.
Na voor diverse kranten en tijdschriften te hebben gewerkt, verscheen in 1980 het eerste door haar geïllustreerde kinderboek, Een noom op school. Inmiddels heeft zij meer dan tweehonderd voornamelijk kinderboeken geïllustreerd en talloze tekeningen gemaakt voor onder andere de Volkskrant, Playboy, Opzij, Vrij Nederland, het Holland Festival en Milieudefensie. Van 1986 tot 1993 was zij als docent illustratieve vormgeving verbonden aan de Academie voor beeldende kunsten Arnhem.
Bij uitgeverij Hillen verscheen in 2006 Kip en ei, het eerste prentenboek waarvoor Sylvia Weve ook de tekst schreef. In 2018 verscheen Logboek van tot nu toe onbekende dieren, waarvoor ze opnieuw zowel de tekst als de illustraties verzorgde. Eveneens in 2018 verscheen een door haar geïllustreerde versie van Het duister dat ons scheidt, roman van Renate Dorrestein.[6]
Weve tekent expressief, met veel vaart en beweging. In de eerste jaren tekende ze voornamelijk met een bot gemaakte pen en Oost-Indische inkt. Voor kleurgebruik was viltstift haar belangrijkste materiaal. Met de komst van digitale middelen veranderde haar aanpak. Sindsdien bouwt zij haar illustraties op door voor iedere tekening digitale en traditionele technieken te combineren.
Internationaal kreeg Sylvia Weve waardering voor haar illustraties in Ik leer je liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen, waarvoor Bette Westera de tekst schreef. Het boek stond op de IBBY Honour List 2012.[7] Voor haar hele oeuvre werd Weve door IBBY Nederland genomineerd voor de ALMA, de Astrid Lindgren Memorial Award, zowel voor 2018[8] als 2019[9].
Nationaal is haar werk gedurende haar hele carrière met prijzen bekroond, waaronder de Max Velthuijs-prijs 2019 voor haar gehele oeuvre.
Prijzen
[bewerken | brontekst bewerken]- Zilveren Penseel (1984), voor haar tekeningen in Oma, waar blijft de taart? van Veronica Hazelhoff
- Zilveren Penseel (1991), voor haar tekeningen in Het bad van de zandloper van Rindert Kromhout
- Prof. Pi-prijs, oeuvreprijs voor illustratie (1996)
- Vlag en Wimpel (penseeljury) (2007), voor Kip en ei met tekst van haarzelf
- Gouden Penseel (2013)[10], voor haar tekeningen in Aan de kant, ik ben je oma niet! van Bette Westera
- Vlag en Wimpel (penseeljury) (2015), voor haar tekeningen in Doodgewoon van Bette Westera
- Woutertje Pieterse Prijs (2015)[11], samen met Bette Westera, voor Doodgewoon
- Max Velthuijs-prijs (2019), de oeuvreprijs voor kinderboekillustratoren[12]
- White Raven (2019), voor Zo kreeg Midas ezelsoren, samen met de auteur Maria van Donkelaar. De White Raven is een selectie van bijzondere kinder- en jeugdboeken van over de hele wereld, gemaakt door de Internationale Jugendbibliothek in München
- Shortlist Hans Christian Andersen Prijs (2020)[13]
- Woutertje Pieterse Prijs (2020), samen met Bette Westera, voor Uit elkaar
- Zilveren Griffel (2020), samen met Bette Westera, voor Dit is geen Cobra
Bestseller 60
[bewerken | brontekst bewerken]| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen[14] |
|---|---|---|---|---|---|
| Doodgewoon | 2014 | 14-10-2015 | 11 | 2 | in samenwerking met Bette Westera |
| Uit elkaar | 2019 | 09-10-2020 | 37 | 2 | in samenwerking met Bette Westera |
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]Referenties en bronnen
- ↑ https://www.postzegelontwerpen.nl/postzegels/ontwerpen/weve-sylvia; geraadpleegd op: 15 april 2024; genoemd als: Weve, Sylvia.
- ↑ https://www.hebban.nl/het-gouden-penseel.
- ↑ http://www.dutchheights.nl/prijzen/gouden-penseel; geraadpleegd op: 20 mei 2024.
- ↑ http://www.dutchheights.nl/prijzen/woutertje-pieterse-prijs; Dutch Heights; geraadpleegd op: 20 mei 2024; genoemd als: Sylvia Weve.
- ↑ http://www.dutchheights.nl/prijzen/max-velthuijs-prijs; geraadpleegd op: 20 mei 2024.
- ↑ Het duister dat ons scheidt - Renate Dorrestein. De Best Verzorgde Boeken. Geraadpleegd op 19 februari 2023.
- ↑ IBBY Honour List 2012. IBBY. Geraadpleegd op 10 april 2018.
- ↑ Toin Duijx, Sylvia Weve en Gideon Samson genomineerd voor de Astrid Lindgren Memorial Award 2018. IBBY Nederland (23 februari 2017). Geraadpleegd op 10 april 2018.
- ↑ Toin Duijx, Nominaties Astrid Lindgren Memorial Award 2019. IBBY Nederland (3 april 2018). Geraadpleegd op 10 april 2018.
- ↑ winnaar gouden penseel 2013 Sylvia Weve; fragment juryrapport dutchheights.nl
- ↑ Woutertje Pieterse Prijs; juryrapport 2015 woutertjepieterseprijs.nl
- ↑ Thomas de Veen, Belangrijkste prijs voor kinderboekillustraties naar Sylvia Weve. NRC (26 maart 2019). Geraadpleegd op 26 maart 2019.
- ↑ Mignon Vieveen, Bart Moeyaert en Sylvia Weve op de shortlist van de Hans Christian Andersen Awards 2020 #HCA2020. IBBY Nederland (21 januari 2020). Geraadpleegd op 12 maart 2020.
- ↑ Sylvia Weve. De Bestseller 60 (2015). Geraadpleegd op 19 juni 2024.