Tante

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een tante is de zus van iemands vader of moeder. Ook de echtgenote van een oom of tante wordt meestal een (aangetrouwde) tante genoemd.

Een tante is een derdegraads bloedverwantschap. Degene van wie iemand een tante is wordt een neef (man) of nicht (vrouw) genoemd.

Etymologie[bewerken]

Het woord is afkomstig uit het Frans. Het oorspronkelijke Nederlandse woord voor tante was moei (zoals in petemoei). Dat woord is echter in onbruik geraakt in de loop van de achttiende eeuw.

Tante in taal en cultuur[bewerken]

  • Het woord tante wordt vaak wat denigrerend gebruikt, bijvoorbeeld wat een rare tante.
  • Het kan echter ook een innige relatie aanduiden. In volksbuurten noemen kinderen een buurvrouw of andere vrouw die dicht bij de familie staat vaak tante, ook al is er geen familierelatie.
  • Een tante betje is een grammaticaal foutieve inversie, een vorm van onjuist taalgebruik. De term is afkomstig van dichter en taalvorser Charivarius, die de fout veelvuldig aantrof in de brieven van zijn tante Betje.
  • In Nederland is een 'Tante Agaathlening' een achtergestelde lening aan een startende onderneming (durfkapitaal) waarvoor fiscale voordelen voor de verstrekker gelden.

Bekende vrouwen die als koosnaam "tante" gebruikten[bewerken]

Bekende fictieve tantes[bewerken]


Icoontje WikiWoordenboek Zoek tante op in het WikiWoordenboek.