Tante Leen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tante Leen (1971)

Tante Leen (Amsterdam, 28 januari 1912 – aldaar, 5 augustus 1992), werkelijke naam Helena Kok-Polder, was een Nederlandse volkszangeres uit de Jordaan. Samen met Johnny Jordaan mag zij aanspraak doen gelden op de Bovema-titel "de Beste Stem van de Jordaan".[1]

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Helena Polder werd geboren als 15e van 16 kinderen op de Amsterdamse Lindengracht en groeide in betrekkelijke armoede op in de Willemsstraat. Zij trouwde op haar 20e met Andries Kok, die in 1944 als dwangarbeider in Bremen omkwam bij een bombardement. Tante Leen trad pas op 43-jarige leeftijd voor het eerst op. Daarvoor verdiende ze de kost als schoonmaakster en garnalenpelster. Bezoekers van het café waar ze werkte, waar zij ook zong om de gasten te vermaken, schreven haar in voor een talentenjacht die platenmaatschappij Bovema in 1955 had uitgeschreven om de Beste Stem van de Jordaan te vinden. Ze behaalde de tweede plaats achter Johnny Jordaan.[2] Vanaf dat moment luidde haar bijnaam de nachtegaal van de Willemsstraat.

Tante Leen trad vaak op samen met haar goede vriend Johnny Jordaan en werd vaak begeleid door accordeonisten als Jan Schallig. Veel van haar teksten waren van de hand van Jaap Valkhoff. Haar grootste hit had ze met het nummer Oh, Johnny (1956) dat gericht is aan Johnny Jordaan. Die antwoordde in 1967 met het lied Tante Leen van Harry de Groot.[bron?]

Vanaf 1960 had Tante Leen samen met haar tweede partner[3] 'Ome' Bram Jansen (1910-1986) een eigen café aan de Nieuwendijk 103, waar ze iedere dag optrad. In 1947 kregen ze een zoon, Freddie genaamd. Haar lied Kleine kinderen worden groot (1967) is aan hem gericht. In 1968 werd ze uitgenodigd om Nederland te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, maar zij sloeg de uitnodiging af. Zij beëindigde haar zangcarrière in 1975 en bracht de laatste jaren van haar leven door in een verzorgingshuis.

In 1994 werd voor haar een borstbeeld opgericht op het pleintje aan het begin van de Elandsgracht. Haar beeld kwam naast dat van Johnny Jordaan te staan. Het plein heet sinds 1995 Johnny Jordaanplein.

Borstbeeld Tante Leen

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Singles[bewerken | brontekst bewerken]

Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Oh Johnny 1956 01-08-1956 1(3wk) 32
Ik kan vergeven 1956 01-11-1956 7 12

Dvd's[bewerken | brontekst bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Bij ons in de Jordaan 2005 17-09-2005 1(3wk) 13 met Johnny Jordaan & Willy Alberti
Zie de categorie Tante Leen van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.