Teun Beijnen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Teun Beijnen
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Anthonie Christiaan Beijnen
Geboortedatum 13 juni 1899
Geboorteplaats Ophemert
Overlijdensdatum 13 juli 1949
Overlijdensplaats Beusichem
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Sportieve informatie
Discipline Roeien, autoracen
Olympische Spelen 1924, 1928
Portaal  Portaalicoon   Sport

Anthonie Christiaan (Teun of Toon) Beijnen (Ophemert, 13 juni 1899Beusichem, 13 juli 1949) was een Nederlands roeier, die tweemaal heeft deelgenomen aan de Olympische Spelen.

Carrière[bewerken]

Beijnen was lid van de patriciaatsfamilie Beijnen. Hij studeerde elektrotechniek en later machinebouw aan de TH Delft, maar maakte zijn studie niet af. Door zijn lidmaatschap van het studentencorps Phoenix kwam hij in contact met DSRV Laga, waar hij opvallende successen boekte. In 1924 nam hij samen Willy Rösingh deel aan de Olympische Zomerspelen van Parijs in de twee-zonder-stuurman. Ze wonnen daar de gouden medaille. Beiden waren lid van Laga.

In 1928 was hij tijdens de Olympische Spelen van Amsterdam deelnemer in de heren-acht. De roeiwedstrijden vonden plaats op de Ringvaart bij Sloten, omdat de Amstel was afgekeurd door de Internationale Roeibond FISA. De wedstrijdbaan van 2000 m was vrij smal en daarom was het olympische programma verlengd. Totaal was er 3000 m rechte baan beschikbaar, zodat er ook extra oefenwater was. Via een speciaal systeem met repèchages waren ploegen niet direct uitgeschakeld, maar konden zij zich door middel van een herkansing alsnog kwalificeren voor de halve finale.

Met Rösingh werd hij ook Europees kampioen in de twee-zonder-stuurman in 1924 en 1926; samen behaalden zij zes Europese titels. Beijnen werd twaalfmaal Nederlands kampioen. Hun boot is opgenomen in het Olympisch museum in Lausanne.[1]

Privéleven[bewerken]

Na zijn sportcarrière werd Beijnen fruitteler in het familiebedrijf in Beusichem. Ook had hij verscheidene ondernemingen, zoals jeneverstokerij Beijnania in Den Haag en een houtzagerij in Martignat. Hij nam tweemaal deel aan de Rally van Monte Carlo. In 1932 trouwde hij met de Sloveense zangeres Erna Hrowath.

In de Tweede Wereldoorlog was hij betrokken bij het lokale verzet in Beusichem. Hij werd plaatselijk commandant van de Binnenlandse Strijdkrachten en terwijl in zijn huis een staf van het hoofdkwartier van de Wehrmacht ingekwartierd was, werd dit een doorgangsplaats in de vluchtroute voor gestrande geallieerde piloten naar bevrijd gebied. Doordat hij een gesprek kon afluisteren tussen de ingekwartierde Duitsers en generaal Johannes Blaskowitz, kon hij cruciale informatie aan de geallieerden doorgeven. Dit speelde mogelijk een rol aan de vooravond van de capitulatie.[2][3][4][5]

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen twee zonder stuurman - 1924

Zie ook[bewerken]