The Byrds

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Byrds
The Byrds (1970)
The Byrds (1970)
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1964-1973, 1989-1991, 2000
Oorsprong Los Angeles, Verenigde Staten
Genre(s) Rock, pop, folkrock, psychedelische rock, raga rock, countryrock
Label(s) Columbia, Asylum, Elektra
Bezetting
Oud-leden Roger McGuinn
Gene Clark
David Crosby
Michael Clarke
Chris Hillman
Kevin Kelley
Gram Parsons
Clarence White
Gene Parsons
John York
Skip Battin
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Byrds was een Amerikaanse popgroep in de jaren 60 en 70 van de twintigste eeuw.

Biografie[bewerken]

In de lente van 1964 speelde Roger McGuinn in folk café de Troubadour te Los Angeles nummers van The Beatles en werd daarbij gadegeslagen door Gene Clark, die hem voorstelde samen een duo te vormen. Samen met David Crosby begonnen ze nog hetzelfde jaar een groep die aanvankelijk The Jet Set heette, met Crosby op bas, McGuinn op 12-snarige gitaar en Clark op rhythm gitaar. Na enkele demo's en een geflopte single onder de naam The Beefeaters besloten ze een bassist en een drummer aan de groep toe te voegen. Op aanbeveling van producer Jim Dickinson werd Chris Hillman aan de groep toegevoegd en Crosby suggereerde congaspeler Michael Clarke aan te trekken. Laat in 1964 vond de groep haar definitieve naam: in navolging van de Beatles werd gekozenen voor een diersoort (Birds = vogels) met in de spelling een afwijkende klinker.

The Byrds wilden, vanwege de "Britse invasie", een Amerikaanse tegenhanger vormen van The Beatles en The Rolling Stones. De muziek kenmerkt zich door verschillende stromingen die samengebracht worden, vooral folk en rock, hetgeen folkrock opleverde. Veel van de nummers die de band uitbracht waren dan ook oorspronkelijk van folkartiesten als Pete Seeger en vooral Bob Dylan. De sound van The Byrds is voornamelijk geïnspireerd door de verfijnde samenzang en de typische 12-snarige gitaarsound van de Britse groep The Searchers.

Later ging de groep meer zijn eigen weg, met als absoluut hoogtepunt het album "The Notorious Byrd Brothers". Het daaropvolgende album, getiteld "Sweetheart Of The Rodeo", was onder invloed van de begin 1968 tot de groep toegetreden Gram Parsons sterk country getint en werd aanvankelijk slechts matig ontvangen. Nashville, het middelpunt van de countrymuziek in de VS, was geshockeerd dat een popgroep in staat bleek om een dergelijk album uit te brengen. Pas in de jaren daarna werd duidelijk dat de groep hiermee in feite de grondlegger is geweest van het country-rock genre.

Door de vele personeelswisselingen verloor de band gaandeweg veel van zijn glans. De originele bezetting kwam in 1973 nog eenmaal bij elkaar voor een album dat simpelweg de titel "Byrds" meekreeg. Een vervolg werd hier niet aan gegeven.
Gram Parsons startte na zijn periode in The Byrds The Flying Burrito Brothers. David Crosby startte, met Stephen Stills, Graham Nash en Neil Young Crosby, Stills, Nash and Young.

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mr. Tambourine Man 1965 03-07-1965 3 18
All I really want to do 1965 04-09-1965 15 9
Turn! Turn! Turn! 1965 11-12-1965 15 10
Set You Free This Time 1966 26-03-1966 33 2
Eight Miles High 1966 11-06-1966 23 5
Fifth Dimension 1966 06-08-1966 33 2
Mr. Spaceman 1966 22-10-1966 22 6
So You Want To Be A Rock 'N Roll Star 1967 18-03-1967 40 1
My Back Pages 1967 27-06-1967 19 6
Jesus Is Just Alright 1970 21-02-1970 15 5
Chestnut Mare 1970 18-12-1970 15 5
I Trust 1971 19-06-1971 22 4
America's Great National Pastime 1972 29-01-1972 34 2 Alarmschijf

Albums[bewerken]

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15
All I Really Want To Do - - - 1976 - - - - - - - - - - - - -
Eight Miles High 565 550 803 451 799 751 728 979 1007 821 1177 1226 1326 1718 1682 1954 -
Jesus Is Just Alright 1445 - 1786 - 1948 - - - 1778 - - - - - - - -
Mr. Spaceman - 1570 - 1748 - - - - - - - - - - - - -
Mr. Tambourine Man 302 277 323 324 349 281 365 472 439 375 696 485 707 1512 1009 1310 1720
My Back Pages - 964 1118 960 960 895 1112 1267 1607 1191 1772 1647 1670 - - - -
Turn Turn Turn 594 625 748 833 1031 907 1062 1137 1101 1025 1468 1285 1364 1468 1370 1676 1872

Bezetting[bewerken]

The Byrds
(1964–1966)
  • Gene Clark – tamboerijn, zang, harmonica
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • David Crosby – gitaar, zang
  • Chris Hillman – bas, zang
  • Michael Clarke – drums
(1966–1967)
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • David Crosby – gitaar, zang
  • Chris Hillman – bas, zang
  • Michael Clarke – drums
(1967)
  • Gene Clark - gitaar, zang, harmonica
  • Roger McGuinn - gitaar, zang
  • Chris Hillman - bas, zang
  • Michael Clarke - drums
(1967–1968)
  • Roger McGuinn - gitaar, zang
  • Chris Hillman - bas, zang
  • Michael Clarke - drums
(1968)
  • Roger McGuinn - gitaar, zang
  • Chris Hillman - bas, zang
  • Kevin Kelley - drums
(1968)
  • Gram Parsons – gitaar, piano, zang
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • Chris Hillman – bas, zang
  • Kevin Kelley – drums
(1968)
  • Roger McGuinn - gitaar, zang
  • Chris Hillman - bas, zang
  • Clarence White - gitaar, zang
  • Kevin Kelley - drums
(1968–1969)
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • Clarence White – gitaar, zang
  • John York – bas, zang
  • Gene Parsons – drums, zang
(1969–1972)
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • Clarence White – gitaar, zang
  • Skip Battin – bas, zang
  • Gene Parsons – drums, zang
(1972–1973)
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • Clarence White – gitaar, zang
  • Skip Battin – bas, zang
  • John Guerin – drums
(1973)
  • Roger McGuinn - gitaar, zang
  • Clarence White - gitaar, zang
  • Chris Hillman - bas, zang
  • Joe Lala - drums
(1973)
  • Gene Clark – tamboerijn, zang, harmonica
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • David Crosby – gitaar, zang
  • Chris Hillman – bas, zang
  • Michael Clarke – drums
(1989-1990)
  • Roger McGuinn – gitaar, zang
  • David Crosby – gitaar, zang
  • Chris Hillman – bas, zang