The Thin Red Line

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Zie The Thin Red Line (album) voor de soundtrack van onderstaande film.
The Thin Red Line
Producent Robert Michael Geisler
Grant Hill
John Roberdeau
Scenario James Jones (boek)
Terrence Malick
Hoofdrollen Sean Penn
Adrien Brody
John Cusack
James Caviezel
Ben Chaplin
George Clooney
Woody Harrelson
Nick Nolte
John C. Reilly
John Travolta
Elias Koteas
John Savage
Jared Leto
Tim Blake Nelson
Nick Stahl
Muziek Hans Zimmer
Distributie 20th Century Fox
Première 23 december 1998
Speelduur 170 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 52.000.000,-
Gewonnen prijzen 19
Overige nominaties 46 (o.a. 7 Oscars)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Thin Red Line is een drama-oorlogsfilm uit 1998 onder regie van Terrence Malick.[1] Hij baseerde het scenario op een boek van James Jones over de Slag om Guadalcanal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Malick zou twintig jaar bezig geweest zijn met de voorbereiding van de film en er wegens geldnood bijna de brui aan gegeven hebben, totdat 20th Century Fox meer geld op tafel legde.[bron?]

The Thin Red Line werd genomineerd voor zeven Academy Awards, waaronder die voor beste film, beste scenario en beste regie. Meer dan vijftien andere prijzen werden de film daadwerkelijk toegekend, zoals de Gouden Beer en vijf Satellite Awards.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

The Thin Red Line brengt het relaas van de zestigkoppige compagnie C (Charlie Company), behorend tot de Amerikaanse strijdkrachten die het door de Japanners bezette eiland Guadalcanal moeten heroveren. Onder het bevel van een verbitterde en ambitieuze overste (Nick Nolte) wordt een groep jonge soldaten een onneembare heuvel opgejaagd. De kijker ondergaat de waanzin van dit bevel door de doodsbange ogen van deze jonge soldaten.

De film is redelijk filosofisch[1] en moet het vooral hebben van de prachtig in beeld gebrachte scènes, met een nauwkeurige aandacht voor contrast en menselijke ellende. Zo confronteert de regisseur de kijker met de paradox tussen het geweld van de oorlog en de paradijselijke natuur van de eilanden in de Stille Oceaan, en brengt hij het verhaal van de individuele soldaten.

The Thin Red Line is dus zeker geen heroïsche film maar zet aan tot nadenken. In die zin is het een anti-oorlogsfilm, ook al omdat aan de Japanse soldaten een menselijk gezicht gegeven wordt. Critici verschilden sterk van mening over de film: van de zeven nominaties voor de Academy Award werd geen enkele toegekend, maar The Thin Red Line won de hoofdprijs op het Internationaal filmfestival van Berlijn. De film werd geprezen voor zijn meesterlijke fotografie[bron?] en aandacht voor fijne details, maar vertoonde ook fouten.[bron?]

Rolverdeling[bewerken]