Tie-wrap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tie-wraps

Een tie-wrap of kabelbinder is een plastic riempje voor het samenbundelen of vastmaken van objecten, zoals kabelbundels. Het bandje is bedoeld voor éénmalig gebruik. Na het aantrekken kunnen er geen kabels meer bijgevoegd worden.

Schrijfwijzen en synoniemen[bewerken]

Volgens Onze Taal is 'tiewrap' de officiële Nederlandse schrijfwijze.[1] Het woord wordt ook geschreven als tyrap, tie-rap of tie-rib. Alternatieve aanduidingen in het Nederlands zijn 'ladderstrip', 'bundelbandje', 'bindbandje', 'trekbandje', 'snelbinder', 'colsonbandje' of 'sjorbandje',

TY-rap is de naam van het fabricaat Thomas & Betts en staat ook op de bandjes. Omdat T&B als eerste met dit product op de markt kwam, is de merknaam als soortnaam gaan fungeren. Maar ook Colsonbandje verwijst naar de fabrikant. Tiewrap als eigennaam is dus onjuist, maar de Nederlandse spelling is dus wel tiewrap.

De opening en het spitse uiteinde uitvergroot

Varianten[bewerken]

De populairste variant van de tie-wrap is een langwerpige strip nylon met aan een kant een geribbeld oppervlak en aan een uiteinde een opening met weerhaken waarin het andere, spitse uiteinde kan worden gestoken. De oorspronkelijke versie heeft een roestvrijstalen lipje in de kop. Deze tie-wrap is veel duurder dan een tie-wrap die van zuiver plastic is.

Tie-wraps zijn vaak wit of zwart, maar andere kleuren zijn ook leverbaar. Zo kunnen ze worden gebruikt om kabels met een kleurcode te merken. Er zijn ook tie-wraps waaraan een rechthoekig vlakje zit dat beschreven kan worden.

De witte tie-wraps zijn gevoeliger voor inwerking van ultraviolet licht en daardoor vooral geschikt voor gebruik binnenshuis. Buiten worden ze na verloop van tijd bros. De donker gekleurde tie-wraps zijn veel minder gevoelig voor ultraviolet licht en blijven buiten langer flexibel en sterk.

Werking en toepassingen[bewerken]

Een doorgesneden tie-wrap. Het weerhaakje (blauw kunststof) voorkomt dat het bandje (geel kunststof) weer teruggetrokken kan worden. Op deze afbeelding is het wel mogelijk het bandje omhoog te trekken, maar niet naar beneden, vanwege de ribbels op het bandje.

Zodra het spitse uiteinde eenmaal in de opening aan de andere zijde is gestoken en de eerste ribbel is gepasseerd, kan de strip niet meer worden teruggetrokken. Zo ontstaat een lus die alleen nog strakker kan worden getrokken. Om de tie-wrap te verwijderen, moet hij worden doorgeknipt. Het is daarna niet meer opnieuw bruikbaar, tenzij voor gebruik met een fors kleinere diameter.

Tie-wraps worden ook ingezet als (reserve-)handboeien. Er bestaat zelfs een speciaal type handboei dat op tie-wraps is gebaseerd. Dit type staat bekend als PlastiCuffs en wordt onder meer gebruikt door het leger of door bijvoorbeeld de Mobiele Eenheid of arrestatieteams. Het gebruik van gewone tie-wraps als handboeien, wat soms door overvallers wordt gedaan, is gevaarlijk doordat deze, door ze slechts een klein beetje te strak aan te trekken, de bloedsomloop kunnen afknijpen.

Er bestaat speciaal gereedschap om tie-wraps zo strak mogelijk aan te trekken en het daarna uitstekende deel af te snijden.