Titus van Rijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Titus van Rijn (Amsterdam, gedoopt 22 september 1641 - aldaar, 4 september 1668) was het vierde en enig overlevende kind van Rembrandt van Rijn en Saskia van Uylenburgh. Titus komt meerdere malen voor als figurant of model in schilderijen en studies van Rembrandt.

Na Rembrandts faillissement in 1656 nam Titus samen met zijn stiefmoeder Hendrickje Stoffels en halfzus Cornelia de zaken over van zijn vader, en begon een kunsthandel, gespecialiseerd in het werk van Rembrandt. Titus liet op aandrang van zijn vader op z'n vijftiende een testament opmaken en er zouden nog twee volgen.

Titus trouwde in 1668 met Magdalena van Loo (1641-1669). Haar vader was Jan van Loo, zilversmid en een broer van zijn oom Gerrit van Loo, (zwager en voormalig voogd van de moeder van Titus). Het paar woonde aan het Singel bij de moeder van Magdalena. Uit hun huwelijk werd één kind geboren: Titia (1669-1715).

Titus van Rijn overleed enkele maanden voordat zijn eerste kind geboren werd, in 1668 aan de pest en werd begraven in de Westerkerk te Amsterdam. Zijn vrouw en vader en zijn schoonmoeder overleden een jaar na hem.

Literatuur[bewerken]

  • Zonruiter, P. Joh. Titus de zoon van Rembrandt. Den Haag, J.N. Voorhoeve.
  • Kroniek van het Rembrandthuis, 2006/1-2

Externe link[bewerken]