Zee-engel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zee-engel
IUCN-status: Kritiek[1] (2006)
Squatina squatina tenerife.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Superorde: Selachimorpha (Haaien)
Orde: Squatiniformes (Zee-engels)
Familie: Squatinidae (Zee-engels)
Geslacht: Squatina
Soort
Squatina squatina
(Linnaeus, 1758)
Verspreiding van de Zee-engel
Verspreiding van de Zee-engel
Afbeeldingen Zee-engel op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De zee-engel (Squatina squatina) heeft bijnamen als paddehaai, pakhaai of schoorhaai. Het is een vis uit de familie van zee-engels (Squatinidae) en behoort derhalve tot de orde van zee-engels (Squatiniformes). De haai kan een lengte bereiken van 1,8 m (man) tot 2,4 m (vrouw).

Leefomgeving[bewerken]

De zee-engel was vroeger een algemene zoutwatervis. In brakwater is de soort nog nooit aangetroffen. De vis prefereert een gematigd klimaat en leeft hoofdzakelijk in de Atlantische Oceaan en komt ook voor in de Middellandse Zee. De diepteverspreiding is 0 tot 150 meter onder het wateroppervlak. Het is een soort haai die leeft op de zeebodem en verborgen onder het zand of de modder vanuit hinderlaag jaagt op prooi (macrofauna en vis).
Langs de Nederlandse kunst is de zee-engel minder algemeen.[2] De vis staat (nog) niet op de Nederlandse rode lijst.

Relatie tot de mens[bewerken]

De zee-engel is voor de visserij van beperkt commercieel belang. Zoals alle haaien heeft deze vis veel te lijden onder de visserij met sleepnetten. Haaien hebben een lage voortplantingssnelheid (draagkrachtstrategen) waardoor bij visserij hun populaties veel sterker afnemen dan de populaties van de beenvissen zoals schol. Meestal is die visserij primair gericht op beenvissen zoals schol, tong en andere platvis. Een duurzame visserij op bijvoorbeeld de schol, waarbij deze vispopulatie ruim boven het biologisch niveau blijft, kan nog steeds schadelijk zijn voor bodembewonende haaiensoorten. Uit visserijstatistieken in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan blijkt dat aanlanding van zee-engels in de jaren 1980 nog 15-20 ton was en in de jaren 1990 1 tot 2 ton, wat zou wijzen op een achteruitgang van meer dan 20% per jaar. De zee-engel staat daarom als kritiek (ernstig bedreigd) op de rode lijst van de IUCN.[1][3]
Overigens kan de zee-engel met zijn scherpe tanden en flink formaat gevaarlijk zijn voor de mens.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Zee-engel op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. H. Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht
  3. Morey, G., Serena, F., Mancusi, C., Fowler, S.L., Dipper, F. & Ellis, J. 2006. Squatina squatina. In: IUCN 2009. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2009.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 26 February 2010.