Squatina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Squatina
Squatina dumeril
Squatina dumeril
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse:Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Superorde:Selachimorpha (Haaien)
Orde:Squatiniformes (Zee-engelen)
Familie:Squatinidae (Zee-engelen)
Geslacht
Squatina
A. M. C. Duméril, 1806
Verspreidingsgebied
Verspreidingsgebied
Afbeeldingen Squatina op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Squatina op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Squatina is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie van de Squatinidae (Zee-engelen).

Algemene kenmerken[bewerken]

De soorten uit dit geslacht hebben een lichaam dat lijkt op een rog. Het lichaam is afgeplat en de borst en buikvinnen steken ver naar buiten en deze vinnen lijken daarom op vleugels, vandaar de naam zee-engel. Ze hebben twee ver naar achter geplaatste rugvinnen zonder stekel en vijf kieuwspleten. Het spuitgat is groot. De bek is eindstandig en bij de bek zitten tastdraden met franje aan de uiteinden. Het zijn bodembewoners die verborgen onder het zand of de modder van de zeebodem wachten op hun prooi. Ze jagen op macrofauna en kleine vissen (dus ook andere haaien). Vanuit een hinderlaag slaan ze toe met hun kaken waarop scherpe tanden zitten en die ze als het ware kunnen uitstulpen (de boven- en onderkaken van een haai kunnen min of meer onafhankelijk van de schedel bewegen). Daarmee kunnen ze ook mensen verwonden.
In de Noordzee komt alleen de gewone zee-engel Squatina squatina voor. Deze haai heeft bijnamen als paddehaai, pakhaai, schoorhaai. Zee-engelen kunnen tot 2,5 m lang worden.

Rode Lijst[bewerken]

Alle soorten zijn bewoners van de zeebodem. Als kraakbeenvissen zijn ze net als de haaien ook draagkrachtstrategen en daarom zeer gevoelig voor visserij, speciaal de visserij met bodemsleepnetten. Populaties van gewone vissen (r-strategen) hebben een groter herstelvermogen bij intensieve bevissing. Van de 22 soorten zee-engelen staan er drie als kritiek (ernstig bedreigd), vijf als bedreigd, vier als kwetsbaar, één als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN. Van zeven soorten zijn er onvoldoende gegevens en van slechts twee (Australische) soorten is de status veilig.

Soorten[bewerken]