1,2,4-triazool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1,2,4-triazool
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van 1,2,4-triazool
Structuurformule van 1,2,4-triazool
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H3N3
IUPAC-naam 1H-1,2,4-triazool
Andere namen pyrrodiazool
Molmassa 69,0654 g/mol
SMILES
C1 = NC = NN1
CAS-nummer 288-88-0
Beschrijving Witte vaste stof met kenmerkende geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H319 - H361
EUH-zinnen geen
P-zinnen P281 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Smeltpunt 120-121 °C
Kookpunt 260 °C
Vlampunt 140 °C
Goed oplosbaar in water
Evenwichtsconstante(n) pKa = 2,2
pKb = 10,3
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

1,2,4-triazool is een organische verbinding met als brutoformule C2H3N3. Het is een witte vaste stof met een kenmerkende geur. De stof wordt, zoals fluconazol en itraconazol, gebruikt als antimycoticum. Gealkyleerde derivaten van 1,2,4-triazool kunnen bereid worden middels de Einhorn-Brunner-reactie of de Pellizzari-reactie.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting met vorming van giftige en irriterende dampen, onder andere stikstofoxiden. 1,2,4-triazool reageert met sterke zuren en sterke oxidatiemiddelen.

Externe links[bewerken]