AK-47
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| AK-47 | |
|---|---|
 |
|
| Type | Aanvalsgeweer |
| Land van oorsprong | Sovjet-Unie |
| Dienstgescheidenis | |
| In dienst | 1949-huidig |
| Gebruikt door | Warshaw-pact, post-communistische staten, vele andere mogendheden |
| Productiegeschiedenis | |
| Ontwerper | Mikhail Kalashnikov |
| Ontworpen | 1944-1946 |
| Producent | Izhmash |
| Varianten | AK-47, AKS, AKM, AKMS, AKU, RPK, AK-74, AK-101, AK-102, AK-103, AK-107, AK-108 |
| Specificaties | |
| Gewicht | 4,3 kg |
| Lengte | 870 mm met vaste houten kolf 875 mm met plooikolf uitgeklapt |
| Loop lengte | 415 mm |
|
|
|
| Patroon | 7,62 x 39 mm |
| Vuursnelheid | 600 kogels/min |
| Projectielsnelheid | 880 m/s (RPK74=960 m/s) |
| Effectief bereik | 500 m |
| Maximum bereik | 800 m |
| voedingssysteem | verwijderbare lader met 30 patronen, ook compatibel met laders van 40 en 75 patronen van de RPK |
| Richtmiddelen | Variabele open richtmiddelen, 378 mm vizierlijn |
De AK-47 is een aanvalsgeweer ontworpen door Michail Kalasjnikov. De volledige naam is Avtomat Kalasjnikova obraztsa 1947 goda (Автомат Калашникова образца 1947 года); vrij vertaald is dat "Machinegeweer van Kalasjnikov van het model van het jaar 1947". Het dankt zijn populariteit onder militaire organisaties over de hele wereld aan de betrouwbaarheid, het gemakkelijke onderhoud en de relatief lage productiekosten.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Het leger van de Sovjet-Unie was al voor de Tweede Wereldoorlog op zoek naar een lichtgewicht zelfladend geweer: een wapen met de kracht van een geweer en de vuursnelheid van een automatisch pistool. In 1943 werd een patroon ontwikkeld met een relatief geringe terugslag. Automatische geweren hebben een hoge vuursnelheid (veel schoten per minuut); om het wapen hanteerbaar te houden mag de terugslag van elk schot niet te hoog zijn. Deze patroon, 7,62x39 mm M43, was ontwikkeld door N.M. Elizarov en B.V. Semin.
Tijdens een verblijf in het ziekenhuis vernam sergeant Kalasjnikov van de behoefte aan een wapen voor de patroon. Kalashnikova was een tankbestuurder met een grote interesse in wapens. Hij bestudeerde de literatuur en bekeek ook reeds bestaande pistoolmitrailleurs, waaronder het Duitse Sturmgewehr 44 (StG 44) en de StG45 waarvan de Russen tegen het einde van de oorlog de prototypetekeningen hadden gevonden. Zijn eerste ontwerp werd afgekeurd, maar een nieuw ontwerp werd in 1946 goedgekeurd door de Hoofdcommissie van de Artillerie in Moskou. Doorslaggevend waren de betrouwbaarheid en de vuurkracht. De commissie gaf hem toestemming om verscheidene prototypen te produceren. De productie verliep aanvankelijk erg langzaam; gaandeweg werd het ontwerp enkele malen aangepast. In 1949 werd de AK-47 ingevoerd voor de sovjetlegers.
[bewerken] Kenmerken
De karakteristieke gebogen lader biedt ruimte aan 30 patronen. De productiekosten zijn laag. Het wapen is makkelijk schoon te maken en te repareren, ook in het veld. De betrouwbaarheid is legendarisch: ook als het wapen erg vuil is geworden, of zelfs overreden, blijft het vaak nog werken.
Er zijn talloze modellen en fabrikaten in omloop, met uiteenlopende accuraatheid. Sommige modellen hebben een wegklapbare schoudersteun, andere een vaste. Nieuwere modellen gebruiken kunststof in plaats van hout. Er zijn modellen met en zonder bajonet.
Het oermodel werd tot 1959 geproduceerd; dat jaar ging een gewijzigd ontwerp, de AKM, in productie. Dit model was vooral bedoeld om sneller en goedkoper geproduceerd te kunnen worden: veel gefreesde onderdelen werden bijvoorbeeld vervangen door gestansde.
Een verdere ontwikkeling werd vanaf 1974 geproduceerd als de AK-74. Deze verschilt voornamelijk van de AKM omdat hij 5,45x39mm patronen gebruikt in plaats van 7,62x39mm; uiterlijk is hij vooral te herkennen aan de grootte en mondingsrem aan het uiteinde van de loop.
[bewerken] Verspreiding
Het wapen werd al snel gebruikt en in productie genomen door bondgenoten van de Sovjet-Unie, zoals China, Polen en Joegoslavië. Gedurende de Koude Oorlog werd het op grote schaal verspreid in Afrika, waar verzetsbewegingen streden tegen koloniale mogendheden. Daaraan heeft het zijn imago van verzetswapen te danken; de vlag van Mozambique toont nog altijd een AK-47. Er zijn ook legio goedkope imitaties gemaakt, waaronder de bijna-kopie Type 56 en de bullpup Type 86.
Schattingen van het aantal geproduceerde AK-47's en varianten lopen uiteen, maar een totaal van 30 tot 50 miljoen is een vaak genoemd aantal. Een persbericht van Oxfam Novib stelt dat er in 2006 100 miljoen AK-47-geweren in de wereld in omloop zijn.[1] Tenminste 82 landen hebben AK-47-geweren in hun staatsarsenaal. In sommige delen van Afrika is een AK-47 voor slechts 30 dollar verkrijgbaar.
[bewerken] AK-47
- AK-47: Avtomat Kalasjnikova opytni obrazets 1947 goda = Automatische Kalasjnikov proefmodel van 1947
- Land van herkomst: Rusland
- Materialen: staal en hout
- Gewicht geladen geweer: 5,13 kg
- Lengte geweer: 87 cm
- Kaliber: 7,62 × 39 mm
- Capaciteit: 30 patronen
- Vuursnelheid: 600 sch/min
- Maximale effectieve schootsafstand: 300 m
- Aanvangssnelheid kogel: 710 m/s
- Mondingsenergie: 1990 joule
[bewerken] AKM of Gemoderniseerde AK-47
- AKM: Modernizjyrovchanni Avtomat Kalasjikova = Gemoderniseerde Automatische Kalasjnikov
- Kaliber: 7,62 mm
- Patroon: 7,62x39
- Sighting radius: 378 mm
- Lengte geheel: 870 mm
- Loop lengte: 415 mm
- Magazijn inhoud: 30 patr.
- Gezichtsafstand: 800 m
- Gewicht met leeg mag: 4300 g
- Gewicht met vol mag: 4876 g
- Snelheid: 600 patr/min
- Terugslag: 700 m/s
- Accurate afstand: 250 m
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina AK-47 op Wikimedia Commons. |
Bronnen
|
