Akita (hond)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Akita (hond)
Hondenras
Akita inu.jpeg
Basisinformatie
Andere namen Akita, Akita Ken, Japanse Akita.
Oorsprong Japan
Classificatie FCI: Groep 5 Sectie 5 #255
Zie ook de lijst van FCI-nummers
Lijst van hondenrassen

De Akita (Japans: 秋田犬) (ook wel Japanse Akita of Akita Ken genoemd, eerder ook bekend als Akita Inu) is een hondenras oorspronkelijk afkomstig uit Japan, behorende tot de Aziatische keeshonden.

Oorspronkelijk was deze hond bedoeld als jachthond bij de berenjacht, tegenwoordig ook in gebruik als gezelschapsdier en waakhond.

Geschiedenis[bewerken]

De Akita is het nationale ras van Japan. Hij is genoemd naar de prefectuur waarvan hij afkomstig is, namelijk Akita. Akita ligt in het noorden van Honshu (Japan). Een belangrijk deel van zijn werk bestond uit krijgslustige taken. Zo werd hij getraind voor de jacht op beren en als gevechtshond. In het tijdperk van de Samoerai, vormde de Akita zijn vaste metgezel. De sterke genegenheid tegenover zijn baas heeft er toe geleid dat de Akita een plaats is gaan innemen in de Japanse mythologie en nog worden Akita-beeldjes heden ten dage als teken van vriendschap en voorspoed geschonken. De Akita wordt ook gezien als een geluksbrenger. De Akita heeft tijdens zijn bestaan al veel ups en downs gekend. Zo was er een discussie tussen het Japanse en Amerikaanse type. Deze discussie is sinds 1 januari 2000 opgelost toen de FCI ze als twee rassen erkende: de Akita en Great Japanese Dog.[bron?]

Uiterlijk[bewerken]

De reuen hebben een schofthoogte van ongeveer 67 centimeter en de teven komen tot circa 61 centimeter. Drie centimeter meer of minder is geoorloofd bij dit ras. De kop is breed en krachtig, de hals sterk. In Japan houdt men vast aan de kleurslagen rood, wit en gestroomd, waarbij een zwart masker niet is toegestaan. Andere landen houden er soms iets afwijkende maatstaven op na.

Aard[bewerken]

De Akita is een bedachtzame, onverstoorbare, goedwaakse hond, hij blaft niet gauw en is trouw aan zijn baas en het gezin, hoewel hij door zijn onafhankelijke aard soms ook dominant kan zijn. Kenmerkend zijn de rechtopstaande, naar voren hellende oren en opgekrulde staart die meestal op de rug wordt gedragen.

Opvoeding[bewerken]

Hieruit volgt dat hij een baas moet hebben die strak de leiding in handen houdt en heel consequent is. Voor een ervaren hondenbezitter hoeft dit geen probleem te zijn, maar hij is voor een beginner minder geschikt.

Sociaal[bewerken]

Om deze honden goed met andere honden, katten en vooral ook kinderen om te kunnen laten gaan moeten ze al heel jong hieraan gewend raken. Tegen vreemden zal hij wat gereserveerd optreden. De Akita wordt nooit een speelkameraadje, het blijft een jachthond met een sterk ontwikkeld jachtinstinct.

Hachiko[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Hachiko voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De trouw van deze honden wordt duidelijk geïllustreerd in het volgende waargebeurde verhaal. Bij Station Shibuya staat een standbeeld van een zeer trouwe Akita: Hachiko. Hachiko begeleidde iedere ochtend zijn baasje, professor Ueno Hidesaburō van de universiteit van Tokio, naar het station en wachtte dan tot de trein wegreed. 's Middags ging hij dan weer naar het station om zijn baasje af te halen. Op zekere dag wachtte Hachiko weer op de trein, die echter zonder zijn baas in het station arriveerde. Zijn baasje was die dag aan een hartverlamming overleden. Tot zijn dood 9 jaar later ging Hachiko iedere middag naar het station om er op zijn baasje te wachten.

Externe links[bewerken]