Aldo Moro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Aldo Moro (Maglie (Lecce), 23 september 1916 - Rome, 9 mei 1978) was een Italiaans politicus, en was in totaal meer dan zes jaar premier van Italië (van 1963 tot 1968 en van 1974 tot 1976).

Moro was lid van de Democrazia Cristiana, de Italiaanse christendemocratische partij. Hij was als student in het fascistisch Italië van 1941 al politiek actief. In 1946 was Moro een van de grondleggers van de nieuwe grondwet. In 1948 werd hij gekozen tot lid van het parlement, en dat zou hij blijven tot aan zijn gewelddadige dood in 1978.

Op 16 maart 1978 werd Moro ontvoerd door de Brigate Rosse, die onder leiding stonden van Mario Moretti. Bij deze ontvoering kwamen vijf lijfwachten om het leven. Moro werd 55 dagen vastgehouden, en werd daarna vermoord. Zijn lichaam werd op 9 mei gevonden in een geparkeerde auto.

Ten aanzien van de moord op Aldo Moro bestaan verschillende samenzweringstheorieën. Een van die theorieën brengt de moord in verband met de plannen van de zogenaamde Committee of 300 en de betrokkenheid van een van de leden, Henry Kissinger. De weduwe van Moro, Eleanora Moro legde in 1982 een verklaring af in de rechtbank. Ze verklaarde, dat tijdens een bezoek van Moro aan de Verenigde Staten de toenmalige adviseur van Nixon hem in het hotel opzocht en Moro bedreigde: "Je stopt met deze politiek of je zult er flink voor betalen". Gedoeld werd op het streven van Moro om communisten in de regering op te nemen. Ook zou zijn politiek indruisen tegen het streven van de Club van Rome Italië te deïndustrialiseren en de bevolkingsgroei in te dammen. Volgens deze theorie staat de Club van Rome ten dienste van de Committee of 300.

Sinds 3 augustus 1990 is betrokkenheid van regering via de geheime Gladio niet uit te sluiten.