Matteo Renzi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Matteo Renzi
Matteo Renzi crop new.png
Geboren 11 januari 1975
Florence
Politieke partij Democratische Partij
Beroep Politicus
56e premier van Italië
Huidige functie
Aangetreden 22 februari 2014
President Giorgio Napolitano
Voorganger Enrico Letta
Secretaris van de Democratische Partij
Huidige functie
Aangetreden 15 december 2013
Voorganger Guglielmo Epifani
Burgemeester van Florence
Aangetreden 22 juni 2009
Einde termijn 22 februari 2014
Voorganger Leonardo Domenici
Opvolger Dario Nardella
President van Florence
Aangetreden 14 juni 2004
Einde termijn 22 juni 2009
Voorganger Michele Gesualdi
Opvolger Andrea Barducci
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Matteo Renzi (Florence, 11 januari 1975) is een Italiaans politicus en premier van het land sinds 22 februari 2014. Tevens is hij secretaris van de Democratische Partij sinds 2013. Van 2009 tot 2014 was Renzi burgemeester van Florence. Daarvoor was Renzi van 2004 tot 2009 president van de provincie Florence.

Carrière[bewerken]

Renzi studeerde rechten aan de universiteit van Florence. Hij werd lid van de Partito Popolare Italiano in 1996 en werd Provinciaal Secretaris in 1999. In 2004 werd Renzi gekozen tot president van de provincie Florence, met 58,8% van de stemmen. Na vijf jaar als president van Florence, gaf Renzi aan dat hij wilde gaan proberen om burgemeester van Florence te worden. Op 9 juni 2009, Renzi was inmiddels lid geworden van de Democratische Partij, won hij de verkiezingen met 47,9% van de stemmen. Een jaar na zijn aantreden als burgemeester, zijn populariteit was inmiddels aan het stijgen, organiseerde Renzi een congres over de toestand in de Italiaanse politiek. Ook zijn eigen partij moest veranderen, vond Renzi. In 2011 organiseerde hij weer een dergelijk congres. Tegelijkertijd met dit laatste congres, kwam Renzi onder vuur te liggen omdat hij vond dat politici van de generatie van toenmalig premier Silvio Berlusconi met pensioen moesten gaan. In september 2012 zei Renzi dat hij Secretaris van de Democratische Partij wilde worden om daarna leiding te geven aan de centrum-linkse coalitie bij de verkiezingen van 2013. Hij verloor de verkiezing in december 2012 met 39,1% van de stemmen. Pier Luigi Bersani won deze verkiezingen met 60,9% van de stemmen.

Partijsecretaris[bewerken]

Na het aftreden van Pier Luigi Bersani in april 2013, probeerde Renzi opnieuw om partijsecretaris te worden. Deze keer was zijn poging succesvol. Bij de verkiezingen in december 2013 werd Renzi met 67,6% van de stemmen gekozen tot partijsecretaris. Gianni Cuperlo (18,2%) en Giuseppe Civati (14,2%) liet hij achter zich. Op 12 februari 2014 waren er aanwijzingen dat Renzi van plan was premier Enrico Letta uit te dagen voor het premierschap. Op 13 februari 2014 riep Renzi Letta op om af te treden. Op 14 februari 2014 bood Letta zijn ontslag aan de president aan, nadat hij een interne stemming verloor.[1]

Op 17 februari 2014 kreeg hij van de president de opdracht een nieuwe regering te vormen. Renzi was zelf de beoogde premier.

Op 22 februari 2014 werd het kabinet-Renzi beëdigd door president Napolitano.[2] Renzi is met zijn 39 jaar de jongste regeringsleider in de Italiaanse geschiedenis. De ministersploeg van het nieuwe kabinet bestaat voor de helft uit vrouwen, een unicum.

Persoonlijk[bewerken]

Renzi is getrouwd met een lerares met wie hij twee zoons en een dochter heeft.


Bronnen, noten en/of referenties
  1. Italiaanse premier Letta treedt af NOS.nl, geraadpleegd op 13 februari 2014
  2. Kabinet-Renzi beëdigd in Rome NOS.nl, geraadpleegd op 22 februari 2014
Voorganger:
Enrico Letta
minister-president van Italië
februari 2014 - heden
Opvolger:
-