Alexander von Schleinitz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alexander von Schleinitz door Adolph von Menzel

Alexander Freiherr (sinds 1879 Graf) von Schleinitz (Blankenburg (Harz), 29 december 1807 - Berlijn, 19 februari 1885) was een Pruisisch politicus.

Hij studeerde te Göttingen, was sinds 1835 attaché in Kopenhagen en Sint-Petersburg en werkte sinds 1841 bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar hij gedurende de Maartrevolutie van 1848 enkele dagen minister was in de liberale regering van Ludolf Camphausen. Hij vertegenwoordigde vervolgens Pruisen in Hannover en onderhandelde in mei 1849 met Denemarken over de Sleeswijk-Holsteinse kwestie. In juli 1849 werd hij wederom minister van Buitenlandse Zaken, ditmaal in de regering-Brandenburg, maar hij trad in 1850 vanwege zijn liberaal-nationalistische gezindheid opnieuw af.

Hij woonde sindsdien te Koblenz en stond in nauw contact met prins Wilhelm, die hem, in 1858 prins-regent geworden, wederom aan het hoofd van Buitenlandse Zaken stelde. Met Wilhelm zocht hij, in grote tegenstelling tot Otto von Bismarck, toenadering tot Oostenrijk. Vervolgens was hij tot zijn dood minister van het Koninklijk Huis. De salon van zijn vrouw Marie (1842-1912) was een verzamelplaats van Bismarck-tegenstanders. Naar aanleiding van de gouden bruiloft van het keizerspaar Wilhelm en Augusta werd Schleinitz in 1879 in de gravenstand verheven. Hij stierf in 1885.

Voorganger:
Heinrich Alexander von Arnim
Minister van Buitenlandse Zaken van Pruisen
Regering-Camphausen
1848
Opvolger:
Rudolf von Auerswald
Voorganger:
Friedrich Wilhelm von Brandenburg (a.i.)
Minister van Buitenlandse Zaken van Pruisen
Regering-Brandenburg
1849-1850
Opvolger:
Joseph von Radowitz
Voorganger:
Otto Theodor von Manteuffel
Minister van Buitenlandse Zaken van Pruisen
1858-1861
Opvolger:
Albrecht von Bernstorff
Voorganger:
Ludwig von Massow
Minister van het Koninklijk Huis van Pruisen
1861-1885
Opvolger:
Otto zu Stolberg-Wernigerode