Ammoniumoxalaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ammoniumoxalaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van ammoniumoxalaat
Structuurformule van ammoniumoxalaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H8N2O4
IUPAC-naam ammoniumethaandioaat
Molmassa 124,09592 g/mol
SMILES
[O-]C(=O)C([O-])=O.[NH4+].[NH4+]
CAS-nummer 1113-38-8
Beschrijving Kleurloos kristallijn poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H312
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280
Opslag Gescheiden van voeding, voedingsmiddelen en oxiderende stoffen. Droog bewaren.
ADR-klasse Gevarenklasse 6.1
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,48 g/cm³
Smeltpunt ± 70 °C
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 45 g/L
Matig oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur orthorombisch
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Ammoniumoxalaat is een organische verbinding met als brutoformule C2H8N2O4. De stof komt voor als een reukloos en kleurloos kristallijn poeder, dat matig oplosbaar is in water.

Ammoniumoxalaat wordt gebruikt als indicator voor calciumionen. Calcium vormt met oxalaationen het slecht oplosbare calciumoxalaat. Alle ammoniumzouten zijn goed oplosbaar. Het ontstaan van een neerslag bij toevoeging van een oplossing van ammoniumoxalaat aan een andere oplossing wijst dus op de aanwezigheid van calcium.

Synthese[bewerken]

Ammoniumoxalaat kan worden bereid door een neutralisatiereactie van oxaalzuur met een ammoniak:

\mathrm{(COOH)_2+2\ NH_3\ \longrightarrow (NH_4)_2(COO)_2}

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting of bij verbranding, met vorming van giftige of corrosieve dampen, waaronder ammoniak en stikstofoxiden. Ammoniumoxalaat reageert met oxiderende stoffen.

De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Ze kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel en de nieren, met als gevolg verstoorde functies en, op langere termijn, zelfs ernstige schade.

Externe links[bewerken]