Andescondor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andescondor
IUCN-status: Gevoelig[1] (2012)
Kop van een andescondor
Kop van een andescondor
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Accipitriformes
Familie: Cathartidae (Gieren van de Nieuwe Wereld)
Geslacht: Vultur
Soort
Vultur gryphus
Linnaeus, 1758
Verspreidingsgebied van de andescondor
Verspreidingsgebied van de andescondor
Afbeeldingen Andescondor op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Andescondor op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Vlucht van de condor uit de Andesvallei

Andescondor: (Lat. Vultur gryphus – Linnaeus, 1758) is een gierensoort binnen de groep Cathartidae, waartoe alle gieren in de Nieuwe Wereld behoren. In het Spaans heet de andescondor cóndor andino en in het Portugees condor-dos-andes.

Kenmerken[bewerken]

De spanwijdte van de andescondor is rond de 3 meter. Wanneer de condor zijn vleugels ingeklapt houdt, is zijn totale lengte rond de 1,2 tot 1,3 meter.[2] Mannetjes en vrouwtjes wegen beide tussen de 11 en 15 kilo. Ook kan deze vogel tot wel 80 jaar worden.

De condor heeft net als vele andere gierensoorten een kale kop die makkelijker schoon te houden is. Tevens bezitten de volwassenen zwarte veren en hebben zij een witte kraag die groter is bij mannetjes. Jonge mannetjes hebben ook witte veren in de rest van hun verenkleed die zij houden tot de rui.

Het hoofd van de mannetjes wordt vaak bekroond door een grote rode kam, terwijl de nek huidplooien heeft. De condors zijn in staat om te blozen en dit wordt gebruikt om sociale contacten met soortgenoten te onderhouden. [3]

Tijdens hete dagen plast de condor op zijn poten om deze af te koelen.

Leefwijze[bewerken]

Een condor reist soms meer dan 200 kilometer op zoek naar aas en soms vogeleieren. In het binnenland eten zij voornamelijk grote zoogdieren, terwijl bij de kust de condor eerder zeezoogdieren eet. Dankzij zijn enorme vleugels kan hij gebruik maken van stijgwinden bij berghellingen en klippen langs de kust, zonder met de vleugels te slaan.

Voortplanting[bewerken]

Rond het vijfde of zesde jaar wordt de mannelijke condor geslachtsrijp, dan verandert zijn kam van rood naar diepgeel en gaat hij op zoek naar een vrouwtje om voor haar te baltsen. Hij paart dan voor het leven: deze dieren zijn monogaam. Elke twee jaar kan een andescondor haar eieren leggen, daarvoor zoekt ze dan een ontoegankelijke rotsrichel op, [4]als het ei uitkomt voeren beide ouders het jong de eerste 6 maanden in de broedplaats en dan wanneer het de broedplaats verlaten heeft nog eens 6 maanden. [5]

In de negentiende eeuw werd de andescondor nog gefokt in bepaalde gebieden van Zuid-Amerika, maar tegenwoordig fokt alleen de milieubescherming met de condor om deze opnieuw in het wild te introduceren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De andescondor kan in de gehele Andes gevonden worden in o.a. Argentinië, Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela en komt soms in Brazilië en Paraguay. In het noorden van de Andes is de andescondor zeldzamer, terwijl in Argentinië de populatie stabiel blijft. Hij verblijft niet alleen in het berggebied maar ook in de open graslanden en woestijnen en soms in de bossen rondom de Andes.[6]

De condor kan op een hoogte van 3000 tot 5000 meter leven en zweeft op de thermiekbellen, door bijvoorbeeld 's morgens vroeg te vertrekken uit een Andesvallei en zodoende zich omhoog te bewegen door warme lucht te gebruiken.

Bedreiging en symbool[bewerken]

De andescondor, die tot de grootste vliegende vogels op aarde behoort, wordt op dit moment bedreigd en de populatie loopt langzaam terug. Dit wordt veroorzaakt door de lokale boeren die de condor als een bedreiging zien voor hun vee. De andescondor is de nationale vogel van Colombia.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties