Andescondor
| Andescondor IUCN-status: Gevoelig[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Kop van een andescondor |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Vultur gryphus Linnaeus, 1758 |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Andescondor
|
|||||||||||||
Andescondor op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Andescondor: (Lat. Vultur gryphus – Linnaeus, 1758) is een gierensoort binnen de groep Cathartidae waartoe alle gieren in de Nieuwe Wereld behoren. De andescondor die tot de grootste vliegende vogels op aarde behoort, wordt op dit moment bedreigd en de populatie loopt langzaam terug, dit wordt veroorzaakt door de lokale boeren die de condor als een bedreiging zien voor hun vee. In het Spaans heet de andescondor cóndor andino en in het Portugees condor-dos-andes.
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De lengte van de vleugels van de andescondor is rond de 3 meter. Wanneer de condor zijn vleugels ingeklapt houdt, is zijn totale lengte rond de 1,2 meter. Mannetjes en vrouwtjes wegen beide tussen de 11 en 15 kilo.
De condor heeft net als vele andere gierensoorten een kale kop die makkelijker schoon te houden is, tevens bezitten de volwassenen zwarte veren en hebben zij een witte kraag die groter is bij mannetjes. Jonge mannetjes hebben ook witte veren in de rest van hun verenkleed die zij houden tot de rui.
Het hoofd van de mannetjes wordt vaak bekroond door een grote rode kam, terwijl de nek huidplooien heeft. De condors zijn in staat om te blozen en dit wordt gebruikt om sociale contacten met soortgenoten te onderhouden. [2]
Tijdens hete dagen plast de condor op zijn poten om deze af te koelen.
[bewerken] Voortplanting
Rond het vijfde of zesde jaar wordt de mannelijke condor geslachtsrijp, dan verandert zijn kam van rood naar diepgeel en gaat hij op zoek naar een vrouwtje om voor haar te baltsen. Hij paart dan voor het leven, deze dieren zijn monogaam. Elke twee jaar kan een andescondor haar eieren leggen, daarvoor zoekt hij dan een ontoegankelijke rotsrichel op, [3]als het ei uitkomt voeren zij het jong de eerste 6 maanden in de broedplaats en dan wanneer hij zijn broedplaats verlaten heeft nog eens 6 maanden. [4]
In de negentiende eeuw werd de andescondor nog gefokt in bepaalde gebieden van Zuid-Amerika, maar tegenwoordig fokt alleen de milieubescherming met de condor om deze opnieuw in het wild te introduceren.
[bewerken] Leefgebied en voeding
De andescondor kan in de gehele Andes gevonden worden in o.a. Argentinië, Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela en komt soms in Brazilië en Paraguay. In het noorden van de Andes is de andescondor zeldzamer, terwijl in Argentinië de populatie stabiel blijft. Hij verblijft niet alleen in het berggebied maar ook in de open graslanden en woestijnen en soms in de bossen rondom de Andes.[5]
De condor kan op een hoogte van 3000 tot 5000 meter leven en zweeft op de thermiekbellen, door bijvoorbeeld 's morgens vroeg te vertrekken uit een Andesvallei en zodoende zich omhoog te bewegen door warme lucht te gebruiken. Een condor reist soms meer dan 200 kilometer op zoek naar aas en soms vogeleieren. In het binnenland eten zij voornamelijk grote zoogdieren, terwijl bij de kust de condor eerder zeezoogdieren eet.
[bewerken] Externe links
- Encyclopedia of Life
- Arkive Video en beelden
| Bronnen, noten en/of referenties |
|
Zie de categorie Vultur gryphus van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
