Arboretum Belmonte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Belmonte Arboretum is een bomentuin te Wageningen. Dit arboretum heeft een oppervlakte van 17 ha. Het arboretum was oorspronkelijk een landgoed dat verwoest werd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de Tweede Wereldoorlog is het landgoed overgegaan naar de toenmalige Landbouwhogeschool, dat het terrein als arboretum heeft ingericht. Tot augustus 2009 werd het terrein wetenschappelijk beheerd.

Inhoud

[bewerken] Eigendom

Grote delen van de landbouwgronden op de Wageningse Berg waren in de 17e eeuw eigendom van Lubbert Adolph Torck. Na zijn overlijden in 1758 kocht baron F.G. Van Lynden van Hemmen in 1840 percelen op de Wageningse Berg. Deze percelen vervielen in 1845 aan Thierry Juste de Constant Rebecque de Villars van het adellijke geslacht Constant Rebecque. Hij liet dat jaar nog een villa bouwen op het hoogste punt van het terrein. Het uitzicht vanuit de villa, ca. 50 meter hoger gelegen dan de rivier de Nederrijn moet spectaculair en bijna on-Nederlands geweest zijn. De villa bleef in de familie tot 1936. De laatste bewoonsters van de villa waren de freules Justine Therese Civile en Cecile Alexandrine de Constant Rebecque de Villars.

In 1936 heeft de familie het landgoed overgedragen aan het Gelders Landschap en de gemeente Wageningen. Met de aankoop kon de gemeente de aanleg van de Westbergweg realiseren.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd villa Belmonte vrijwel met de grond gelijk gemaakt. Met het puin werd het terrein geëgaliseerd. De villa werd niet meer herbouwd.

In 1951 kocht de toenmalige Landbouwhogeschool het terrein van het Gelders Landschap, als uitbreidingslocatie voor het even lager op de Wageningse Berg gelegen arboretum De Dreijen. Het arboretum werd ontworpen door Jan Bijhouwer. Op het terrein wordt in 1951 ook een dienstwoning gebouwd dat is ontworpen door G. Feenstra uit Arnhem. In 1954 werd het arboretum geopend.

[bewerken] Landgoed Belmonte

In 1845 verwierf Thierry Juste de Constant Rebecque de Villars het eigendom en richtte zijn eigendommen in als landgoed. Het eigendom bestond op dat moment nog uit hakhoutbos, akkerbouw en tuinderijen. Deze gronden werden omgevormd naar een parkinrichting door de landschapsarchitect Jan David Zocher naar de voor die tijd gebruikelijke Engelse landschapsstijl. Aan de hellingvoet van het huidige fietspad onderlangs werd een gebouwtje neergezet waarvanuit een kabelbaan naar boven liep. Daarnaast werd een berceau aangelegd halverwege de helling. De eigendommen strekten zich tot over de Holleweg. Hier werd nabij de restanten van een oude kapel een grafmonument ingericht. In het oostelijk gelegen bosgebied werden lanen aangelegd en werd het hakhoutbeheer omgezet in regulier bosbeheer. Op het terrein werd een theehuis aangelegd en een koetshuis. Het landgoed werd begrensd aan de noordzijde en oostzijde door de Rijksstraatweg, aan de zuidzijde door de Grintweg langs de uiterwaarden van de Nederrijn en aan de westzijde door

[bewerken] Collectie

Het arboretum heeft met 1500 soorten de grootste Rododendroncollectie van de Benelux. Daarnaast bestaat de collectie uit respectabele verzamelingen appelbomen, sierkersen, esdoorns, magnolia's en berken.

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren