Ariërs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Behistuninscriptie van de zesde eeuw v.Chr. is een van de eerste inscripties waar het woord ariër gebruikt werd, met de betekenis Iraniër.[1]

Met de term Ariërs (van Sanskriet āryan: nobel, rein, puur) wordt een groep volkeren bedoeld, maar de afbakening van die groep is in de taalkunde, geschiedenis, antropologie en de rassenleer van de nazi's verschillend. De term is afkomstig uit de Veda's, religieuze kronieken uit India die rond 1500 v.Chr. geschreven zijn. Historici uit de 19e eeuw dachten dat het om een volk of groep volkeren ging, maar het is geloofwaardiger dat iedereen die zich aan de rituele voorschriften uit de Veda's hield "ārya" (rein) was. In de taalkunde en antropologie werd de term echter overgenomen, en nog steeds gebruikt, om de sprekers van een familie van talen of een bepaalde groep volkeren mee aan te duiden. Oorspronkelijk waren dit naast de schrijvers van de Veda's in India ("Indo-Ariërs") ook de Iraanse volkeren en de ruimere etno-linguistische groep waartoe deze volken behoren (Indo-Iraans sprekende Indo-Iraniërs). De naam "Ariërs" raakte met name in het Westen beladen nadat de nazi's hem gebruikten in hun rassenleer. Sinds de Tweede Wereldoorlog wordt daarom door taalkundigen liever het synoniem "Indo-Iraniërs" gebruikt.

Arische ras[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Arische ras voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Europa is de term Ariër een negentiende-eeuwse aanduiding voor de Indo-Germanen die enige duizenden jaren voor het begin van onze jaartelling Europa vanuit het oosten bevolkten. De term groeide uit tot een racistische aanduiding waarop in de twintigste eeuw de nazi's hun rassenleer baseerden.

Het begrip "Arische ras" stamt uit de 19e-eeuwse rassenleer.

Geschiedenis[bewerken]

Ariërs hebben zich ruim 5000 jaar geleden gevestigd in het huidige Iran en omstreken, en later ook in de noordelijke helft van het Indisch Subcontinent, waar zij zich met de Indusvalleibeschaving mengden. Darius de Grote (koning van Perzië) noemt in een van zijn inscripties zijn dynastie Arisch van afkomst.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Gershevitch, Ilya (1968), "Old Iranian Literature", Handbuch der Orientalistik, Literatur I, Leiden: Brill, pp. 1–31, p. 2