Avitus van Vienne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Alcimus Ecdicius Avitus (?, circa 460 - Vienne, 5 februari 523), Sint-Avitus, was bisschop van Vienne in Gallië van 494 tot zijn dood in 523.

Leven[bewerken]

Avitus was afkomstig uit een adellijke Gallo-Romeins geslacht en een kleinzoon van keizer Avitus († 456). In 494 werd hij in navolging van zijn vader bisschop van Vienne en met de tijd een van de belangrijkste Gallische bisschoppen. Hij streed tegen het arianisme, waar de Bourgondiërs destijds aanhangers van waren. In 497 slaagde hij er in om Sigismund van Bourgondië, de zoon en erfgenaam van koning Gundobad, tot het katholicisme te bekeren. Dankzij intensieve diplomatie door Avitus koos Gundobad de zijde van de Franken en niet die van de Ostrogoten. Mede hierdoor kon Chlodovech in 507 de Visigoten verslaan bij Vouillé en daardoor de belangrijkste koning in Gallië worden.

Een ander wapenfeit van Avitus was zijn strijd tegen het semi-pelagianisme en voor het primaat van de bisschop van Rome als hoofd van de katholieke kerk. Verder verwierf Avitus vooral bekendheid als schrijver.