Azimut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De azimut, in vergelijking met een observator en een ster.

Het azimut is een van de coördinaten uit het horizon-coördinatenstelsel. In dit stelsel wordt de positie van een object aan de hemel aangegeven door de twee coördinaten: azimut en elevatie. Het azimut is daarin de horizontale component, de kompasrichting, dus de hoek met het noorden gemeten over het oosten. Gewoonlijk wordt het azimut uitgedrukt in graden.

De positie van een ster aan de hemel wordt dus aangegeven door het azimut (de kompasrichting) en de hoogte (de hoek tussen de ster en de horizon). De gehele cirkel is 360°, noord=0°, oost=90°, zuid=180°, west=270°

Het azimut van een hemellichaam bijvoorbeeld komt overeen met de kompasrichting waarin dat hemellichaam wordt waargenomen; het is de hoek tussen het noordpunt en het snijpunt van de horizon met het meridiaanvlak die door het hemellichaam loopt, gemeten in de richting vanuit noord naar oost en wordt uitgedrukt in graden.

Als voorbeeld; een ster die zich precies in het oosten bevindt heeft een azimut van 90°.

Cartografie[bewerken]

De cartografische azimut (in decimale graden) kan ook worden berekend als de coördindaten van 2 punten gekend zijn in een plat vlak (cartografische coördindaten):

az = 90,0 - 180,0 / {\pi} \ {atan2 \ ( X2 - X1, Y2 - Y1 )}

Merk hierbij op dat de referentieassen omgewisseld zijn ten opzichte van het (linksdraaiende wiskundige) goniometrische assenstelsel en dat de azimut rechtsdraaiend is ten opzichte van het noorden.

Zie ook: Argument (landmeetkunde)