Bill de Blasio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bill de Blasio
Bill de Blasio in juli 2013
Bill de Blasio in juli 2013
Geboren 8 mei 1961
New York City
Politieke partij Democratische Partij
Partner Chirlane McCray
Burgemeester van New York City
Huidige functie
Aangetreden 1 januari 2014
Voorganger Michael Bloomberg
Public Advocate van New York City
Aangetreden 1 januari 2010
Einde termijn 31 december 2013
Voorganger Betsy Gotbaum
Opvolger Letitia James (verkozen)
Gemeenteraadslid van New York City namens het 39e district
Aangetreden 1 januari 2002
Einde termijn 31 december 2009
Voorganger Stephen DiBrienza
Opvolger Brad Lander
Portaal  Portaalicoon   Politiek
New York City

Bill de Blasio, geboren als Warren Wilhelm, jr. (New York City, 8 mei 1961), is een Amerikaans lokaal politicus van de Democratische Partij en burgemeester van New York City (New York) sinds 1 januari 2014. Hij is de eerste Democratische burgemeester van de stad sinds 1993. Voordien was hij de Public Advocate van de stad, de ombudsman tussen het kiespubliek en het stadsbestuur.

Biografie[bewerken]

De Blasio werd geboren als Warren Wilhelm junior, als zoon van Maria (née De Blasio) en Warren Wilhelm, een legerofficier. Zijn vader had Duitse voorouders en zijn moeder was de dochter van Italiaanse immigranten uit Sant'Agata de' Goti (waar de naam 'De Blasio' met een hoofdletter gespeld wordt). Bill de Blasio werd in Manhattan geboren maar groeide op in Cambridge (Massachusetts). Toen hij acht was, scheidden zijn ouders. Sindsdien groeide hij op bij zijn moeder en haar familie. In 1983 veranderde hij zijn naam officieel naar 'Warren de Blasio-Wilhelm'. Enkele jaren later zou hij de kortere naam 'Bill de Blasio' beginnen te hanteren. Pas in 2002 werd dat ook zijn nieuwe officiële naam.

De Blasio studeerde aan de New York University, waar hij een bachelordiploma haalde, en aan Columbia, waar hij een master in internationale betrekkingen haalde. In 1981 ontving hij een prestigieus Harry S. Truman Scholarship.

Begin van zijn carrière[bewerken]

Zijn eerste baan was bij het Urban Fellows Program van het New York City Department of Juvenile Justice in 1984. In 1987, kort na zijn opleiding aan Columbia voltooid te hebben, ging hij aan de slag als politiek organisator voor het Quixote Center in Maryland. In 1988 reisde hij met die organisatie naar Nicaragua om er gedurende tien dagen voedsel en geneesmiddelen uit te delen tijdens de Nicaraguaanse revolutie. De Blasio stond destijds achter de socialistische Sandinisten, terwijl de toenmalige Amerikaanse regering onder leiding van Ronald Reagan hun tegenstanders, de Contra's, steunde.

De Blasio verhuisde dan naar New York, waar hij voor een nonprofit werkte die streefde naar betere gezondheidszorg in Midden-Amerika. Hij zette zijn eerste stappen in de Amerikaanse politiek toen hij zich als vrijwillig coördinator aanmeldde bij het campagneteam van David Dinkins tijdens de burgemeestersverkiezing van 1989. Na de verkiezing had de Blasio een job in het stadhuis. Daar leerde hij zijn echtgenote, activiste en dichtster Chirlane McCray, kennen. Het koppel heeft twee kinderen, Dante en Chiara, en woont in Park Slope (Brooklyn).

In 1997, tijdens Bill Clintons presidentschap, werd hij aangesteld als regionaal directeur van het ministerie van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling voor New York en New Jersey. In 1999 werd hij verkozen tot lid van Community School Board 15. In 2000 was Bill de Blasio Hillary Clintons campagnemanager voor een succesvolle senaatsverkiezing.

Gemeenteraadslid[bewerken]

In 2001 besloot hij zich kandidaat te stellen om namens het 39e district in het New York City Council te zetelen. Hij won een felomstreden voorverkiezing met 32% van de stemmen en versloeg zijn Republikeinse tegenstander met 71% van het stemmentotaal. In 2003 werd hij gemakkelijk herverkozen en in 2005 haalde hij zelfs 83% van de stemmen.

Als gemeenteraadslid stelde hij wetgeving op om discriminatie van verhuurders tegen inwoners met federale woonsubsidies tegen te gaan. Hij zette zich ook in voor een wet die New Yorkers met een laag inkomen en met hiv of aids betere woonmogelijkheden biedt. Als hoofd van de commissie algemeen welzijn schaarde hij zich achter een wet tegen de discriminatie van transgenders en wist hij een wet goed te keuren die wettelijk samenwonende homoseksuele koppels dezelfde wettelijke voordelen geeft als heteroseksuele koppels. De commissie keurde tijdens de Blasio's termijn ook een wet goed die de toegang tot overheidsdiensten moet vergemakkelijken voor niet-Engelstalige New Yorkers.

Public Advocate[bewerken]

Op 3 november 2009 werd hij verkozen tot Public Advocate van New York City. Deze functie oefende hij uit van 1 januari 2010 tot 31 december 2013. Dit ambt dient als rechtstreekse link tussen het kiespubliek (de inwoners) en het stadsbestuur. Gedurende zijn ambtstermijn bekritiseerde de Blasio vooral het onderwijs- en huisvestingsbeleid van toenmalig burgemeester Michael Bloomberg.

Burgemeester[bewerken]

Bill de Blasio is op 5 november 2013 verkozen tot burgemeester van New York City als opvolger van Michael Bloomberg. Hij haalde het in de voorverkiezingen van onder andere Christine Quinn, Bill Thompson en Anthony Weiner en nam het in de eigenlijke verkiezing op tegen de Republikein Joe Lhota. De Blasio haalde 73,7% van het stemmentotaal. Hij is op 1 januari 2014 even na middernacht beëdigd als 109e burgemeester van New York. Daarmee werd voor het eerst in twintig jaar weer een democraat burgemeester van New York.[1][2]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. New York heeft een nieuwe burgemeester. hln.be (1 januari 2014) Geraadpleegd op 11 april 2014
  2. De Blasio beëdigd als burgemeester New York. hln.be (1 januari 2014) Geraadpleegd op 11 april 2014
Voorganger:
Michael R. Bloomberg
Burgemeester van New York City
2014 -