Centrale Maasvlakte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De centrale Maasvlakte is een kolencentrale op de Rotterdamse Maasvlakte die bestaat uit twee kolengestookte eenheden van 550 MW. De eenheden werken volgens een conventionele stoomcyclus met enkelvoudige herverhitting en condensatie. De centrale is eigendom van E.ON. In april 2008 is E.ON gestart met de bouw van een nieuwe kolengestookte centrale op hetzelfde terrein.

Eenheid 1 & 2[bewerken]

Oude centrale

Eenheid 1 & 2 zijn gebouwd voor het voormalige GEB Rotterdam aan het begin van de jaren 70 als gasgestookte centrale. Eenheid 1 is in 1973 in bedrijf gegaan en Eenheid 2 in 1974. In het kader van de brandstofdiversificatie (onafhankelijkheid van olie/gas in geval van een energiecrisis zoals de oliecrisis van 1973) zijn de eenheden begin jaren tachtig omgebouwd naar kolenstook, met de mogelijkheid om ook op gas te stoken. Het opstarten van de centrale gebeurt met verstoken van lichte olie.

De locatie op de Maasvlakte heeft als grote voordelen dat het ligt aan diep vaarwater waardoor de aanvoer van steenkool goed mogelijk is, en de aanwezigheid van voldoende koelwater.

Omdat de Elektriciteitswet 1989 voorschreef dat de elektriciteitsproductie moest worden gescheiden van distributie en levering, kwam de centrale in 1987 in eigendom en beheer bij het Elektriciteitsbedrijf Zuid-Holland (EZH), dat tot dan toe enkel een coördinerende rol had en het 150 kV-hoogspanningsnet van Zuid-Holland beheerde.

Rond die tijd kwam er ook meer aandacht voor de schadelijke uitstoot van kolencentrales. De vliegas werd al afgevangen, en rond 1990 was de centrale voorzien van een rookgasontzwavelingsinstallatie (ROI). In deze ROI worden de rookgassen door een regen van kalkwater geleid, waarmee het zwaveldioxide in de gassen reageert tot gips. In 2003 werd zo ruim 90.000 ton gips geproduceerd.[1] In 2006 en 2007 werd ook een Denox-installatie (op basis van SCR) aangebracht.

Technische specificaties[bewerken]

Ketel
Bouwer Koninklijke Schelde Groep, licentiebouw van Combustion Engineering
Maximum drumdruk 206 bar
Type ketel Drumketel met gedwongen circulatie met behulp van 3 ketelcirculatiepompen. Hoekbranderketel met herverhitting.
Stoomhoeveelheid bij vollast 1600 ton/uur
Werkdruk verse stoom 185 bar
Temperatuur verse stoom 540 graden Celsius
Druk herverhitter 45 bar
Temperatuur herverhitte stoom 540 graden Celsius.
Brandstofverbruik circa 180 ton kolen per uur onder vollast, verdeeld over 4 of 5 poederkoolmolens.
Secundaire brandstoffen Biomassa, diermeel, dierlijk afvalvet en heavies (restproduct chemische industrie)
Machine
Fabrikant Rotterdamsche Droogdok Maatschappij (RDM) onder licentie van Brown, Boveri & Cie (BBC)
Opbouw 1 enkelstrooms HD-turbine, 1 dubbelstrooms MD-turbine, 3 dubbelstrooms LD-turbines.
Generator
Fabrikant Brown, Boveri & Cie
Maximale belasting 600MVA

Bouw nieuwe kolencentrale[bewerken]

Nieuwe centrale (foto december 2010)

In april 2008 is E.ON gestart met de bouw van een nieuwe kolencentrale, met de werknaam Maasvlakte Power Plant 3 (MPP3), naast de bestaande eenheden. In het nabijgelegen bezoekerscentrum wordt voorlichting gegeven over de MPP3 centrale en de wereld van energie. De capaciteit van de nieuwe centrale wordt 1.070 MW. Vanwege de zeer hoge stoomconditiies (290 bar en 600 graden Celsius) krijgt de centrale een rendement van ruim 46%. Dit is aanzienlijk beter dan het gemiddelde rendement van steenkool gestookte centrales, dat wereldwijd op 30% ligt. De centrale gebruikt poederkool als brandstof om stoom te produceren die via een turbine de generator aandrijft. Behalve steenkool zal de centrale ook biomassa kunnen verstoken, dit laatste met een maximum van circa 20%. De investering in dit project bedraagt ongeveer 1,7 miljard euro. De centrale zal in 2013 in gebruik worden genomen.[2]

Voor de bouw van deze centrale is door de overheid een subsidie verstrekt van 2 miljard euro over een periode van 10 jaar. Deze subsidie vergoed voor 80% de kosten die betaald moeten worden voor de CO2-emissierechten.[3]

De mogelijkheid wordt onderzocht of het CO2, dat door deze centrale wordt geproduceerd, kan worden opgeslagen in het lege P18-gasveld van Taqa onder de Noordzee in het kader van het Rotterdam Opslag en Afvang Demonstratieproject, ROAD.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties