Zwaveldioxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zwaveldioxide
Structuurformule en molecuulmodel
Sulfur-dioxide-2D.png
Sulfur-dioxide-3D-vdW.png
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
SO2
Andere namen E220
Molmassa 64,06 g/mol
CAS-nummer 7446-09-5
EG-nummer 231-195-2
Beschrijving kleurloos gas
Vergelijkbaar met SO3, zwaveligzuur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch
H-zinnen R23, R34
P-zinnen S1/2, S26, S36/37/39, S45, S9
Hygroscopisch? nee
Omgang niet inademen, veroorzaakt extreme irritatie van de luchtwegen
MAC-waarde 2 ml/m³ of 5 mg/m³
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gasvormig
Kleur kleurloos
Smeltpunt -72,7 °C
Kookpunt -10 °C
Dampdruk 2,4 . 105 Pa
Oplosbaarheid in water 94 g/L
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 1,63 D
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHog -296,84 kJ/mol
Sog, 1 bar 248,21 J/mol·K
Evenwichtsconstante(n) pKa: 1,81
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zwaveldioxide (SO2) is het belangrijkste verbrandingsproduct van zwavel in lucht. Het komt met name vrij bij het verbranden van zwavelhoudende fossiele brandstoffen, zoals sommige soorten aardolie, bruinkool of steenkool en is een van de belangrijkste componenten van luchtvervuiling en smog. Het vormt in lucht in aanwezigheid van vocht en andere verbindingen makkelijk zwaveltrioxide (SO3), een verbinding waaruit zich in water zwavelzuur vormt. Dit regent uit de atmosfeer op de aarde neer (zure regen).

Zwaveldioxide is een kleurloos gas met een scherpe karakteristieke reuk en een molecuulgewicht van 64,1. Het kookt bij -10 °C (263 K) en smelt bij -75 °C (198 K) (bij atmosferische druk).

Korstmossen zijn erg gevoelig voor SO2 en het al dan niet aanwezig zijn van bepaalde soorten kan als biologische meetmethode voor de mate van luchtvervuiling worden gebruikt.

Zwaveldioxide komt verder bij veel vulkanen uit de grond en wordt gebruikt bij industriële processen, onder andere voor het maken van zwavelzuur. Het werkt ook in lage concentraties al vrij sterk irriterend op de longen.

De zouten van zwaveligzuur, H2SO3, dat ontstaat bij het oplossen van SO2 in water, worden gebruikt als conserveringsmiddel in voedsel (sulfiet).

Externe links[bewerken]