Concert van Europa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prins Metternich was een invloedrijke leider in the Concert van Europa

Het Concert van Europa is de post-napoleontistische balans van machten in Europa. Het regelde een machtsevenwicht tussen de verschillende staten in Europa om te voorkomen dat Frankrijk of een ander Europees land de kans zou krijgen om het hele continent te veroveren.

In de geschiedenis van de internationale betrekkingen is dit een cruciaal moment geweest, waarin de dominantie van de vorstelijke legitimiteit werd herbevestigd (ten nadele van de volkse soevereiniteit) en waarin de machtsbalans tussen staten werd ingevoerd of afgesproken.

Het Concert van Europa bestond uit de Heilige Alliantie en de Quadruple Alliantie (1814). De Heilige Alliantie (tussen Rusland, Pruisen en Oostenrijk) had voornamelijk twee doelen: enerzijds het garanderen van de 19e-eeuwse interstatelijke stabiliteit, en anderzijds het bestrijden van de liberale revoltes. De Quadruple Alliantie daarentegen bestond uit het Groot-Brittannië, Rusland, Pruisen en Oostenrijk. Ook deze alliantie had een dubbel doel: het doen naleven van het tweede Verdrag van Parijs (1815), en het behoud van de vrede in Europa. In 1818 sloot Frankrijk zich aan bij de Quadruple Alliantie, die vanaf dan de Pentarchie werd genoemd. Haar toelating was één van de maatregelen die de Alliantie ondernam om Franse wraak voor het verlies van de Napoleontische oorlogen te voorkomen.

De basis voor het Concert van Europa waren de afspraken van het Congres van Wenen in 1814 en 1815, die daarna veelvuldig werden bekrachtigd, onder meer in het Verdrag van Verona (1822).