Curling (sport)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Curling in Turijn 2006

Curling is een precisiesport die lijkt op bowls, petanque en bocce, maar op ijs wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen.

Er wordt over het algemeen aangenomen dat de sport in het 16e-eeuwse Schotland is bedacht, alhoewel het schilderij Jagers in de sneeuw van Breughel uit 1565 Nederlandse boeren afbeeldt die het spel spelen. Curling zoals het tegenwoordig gespeeld wordt, is wel in Schotland ontwikkeld.

Curling werd een officiële Olympische wintersport in 1998. Wereldkampioenschappen zijn er sinds 1957 voor mannen en 1979 voor vrouwen.

De internationale organisatie voor curling, de World Curling Federation, is gezeteld in het Schotse Perth.

Inhoud

1 Spelregels
2 Internationale wedstrijden
- 2.1 Olympische Spelen
- 2.2 Wereldkampioenschappen
3 Externe links
4 Clubs in Nederland

[bewerken] Spelregels

Curlingstenen in het huis

De speler "gooit" een steen

Door te vegen wordt de baan van de steen beïnvloed

Curling in 1909

Een curlingwedstrijd wordt gespeeld door twee ploegen van vier spelers. De "aanvoerder" van een ploeg, de skip, zet de te volgen strategie uit en bepaalt in overleg met de andere spelers hoe de stenen moeten worden gespeeld. Elke ploeg heeft acht stenen, van graniet en ca. 20 kg zwaar, met een handvat. De curlingbaan (curling sheet) is een ijsbaan van ca. 42,5 m lang en 4,3 m breed. Vóór de wedstrijd wordt op het ijs een fijne spray van waterdruppels gespoten die onmiddellijk aanvriezen. Dit vergemakkelijkt de loop van de stenen en geeft hen een voorspelbare baan.

De wedstrijd bestaat uit een aantal "ends" (in competitieverband 10 ends, 8 ends voor junioren). In elk end spelen de teams om en om hun acht stenen, elke speler twee stenen, vanaf het ene einde van de curlingbaan naar het "huis" aan de overzijde; dit zijn de gekleurde cirkels op het ijs.

Door bij het loslaten van een steen er een draaiende beweging aan te geven, kan men de steen een licht gebogen baan geven. Deze draaiing heet de curl van de steen(vandaar de naam "curling"). De spelers van elk team hebben ook een bezem (over het algemeen met een wrijfblok, niet met haren) om het ijs juist vóór de steen te vegen en zo de baan van de steen te beïnvloeden en te verlengen indien nodig.

De bedoeling is dat op het einde van een end een aantal stenen van het eigen team dichter bij het midden van het huis (de dolly) ligt dan de stenen van de tegenpartij. Voor elke steen die dichterbij de dolly ligt dan de dichtst bij de dolly liggende steen van de tegenpartij krijgt men één punt. De kleuren van de cirkels hebben geen betekenis, deze bestaan alleen om makkelijker te kunnen zien hoe stenen ten opzichte van de dolly liggen. Gelijkspel bestaat in curling niet. Is er na 10 ends een gelijke stand, dan wordt er een extra end gespeeld.

Strategie speelt een grote rol bij curling; zo kan men ervoor kiezen de eigen steen in het huis te leggen (een draw), ofwel er een steen van de tegenstander mee weg te spelen (een take-out), ofwel een eigen steen voor het huis te laten liggen om daarmee een achterliggende steen te beschermen (een guard). De eerste 2 stenen van elke partij mogen niet voor een take-out worden gebruikt op een steen die voor het huis ligt. Gebeurt dit toch dan moet de weggespeelde steen van de tegenstander worden teruggeplaatst.

De laatste steen mogen spelen (de hammer) heeft altijd een voordeel, daar wordt de hele strategie op bepaald: "Give one and take two". Dit betekent dat als men niet de laatste steen heeft, men de tegenstander maar maximaal 1 steen laat scoren (of, nog beter, zelf stenen scoort ("steelt"); als men wel zelf de laatste steen heeft, dan probeert men er 2 of meer te scoren. Aan het begin van de wedstrijd wordt getost om te bepalen wie in het eerste end de laatste steen heeft. Scoort een team in een end, dan begint dat team het volgende end, het andere team heeft dan de laatste steen.

[bewerken] Internationale wedstrijden

[bewerken] Olympische Spelen

Amerikaans curlingteam

Sinds de Spelen van 1998 is curling een olympische sport. Zowel bij de mannen als de vrouwen kende elk toernooi een andere winnaar.

Mannen

Jaar	Plaats	Goud	Zilver	Brons
1998	Nagano (Japan)	Zwitserland	Canada	Noorwegen
2002	Salt Lake City (Verenigde Staten)	Noorwegen	Canada	Zwitserland
2006	Turijn (Italië)	Canada	Finland	Verenigde Staten

Vrouwen

Jaar	Plaats	Goud	Zilver	Brons
1998	Nagano (Japan)	Canada	Denemarken	Zweden
2002	Salt Lake City (Verenigde Staten)	Groot-Brittannië	Zwitserland	Canada
2006	Turijn (Italië)	Zweden	Zwitserland	Canada

[bewerken] Wereldkampioenschappen

Het wereldkampioenschap curling wordt bij de mannen sinds 1959 gehouden en bij de vrouwen sinds 1979. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen domineert Canada. Tot en met 2007 wonnen ze 44 van de 78 edities (56%). Zie de lijst van wereldkampioenen curling voor een gedetailleerd overzicht van de wereldkampioenen.