Diepzeemijnbouw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Diepzeemijnbouw is een vrij nieuwe manier van mijnbouw waarbij de te delven mineralen op de bodem van de zee liggen. De mijnbouwsites bevinden zich meestal rond grote gebieden met mangaanknollen of nabij al dan niet uitgedoofde hydrothermale bronnen. De bronnen bevatten waardevolle metalen zoals zilver, koper, kobalt, goud, magnesium en zink. Er wordt nog niet op grootte schaal aan diepzeemijnbouw gedaan. Wel zijn er al verschillende bedrijven bezig met onderzoeken naar de haalbaarheid van diepzeemijnbouw en de bijkomende schade aan het milieu.

Korte geschiedenis [bewerken]

In de jaren zestig was er voor het eerst grote interesse in het winnen van mangaanknollen op de zeebodem. Mangaanknollen bevatten ijzer en verschillende andere metalen. De knollen bevinden zich op een diepte van 5000 tot 6000 duizend meter. Verschillende landen waaronder Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Staten stuurden onderzoeksschepen uit om mangaanknol afzettingen te zoeken. Het delven van mangaanknollen bleek echter minder interessant dan verwacht en in combinatie met de dalende metaalprijzen werden in 1982 de onderzoeken stopgezet zonder enig commercieel succes.

De laatste tien jaar is de interesse in diepzeemijnbouw weer aangewakkerd. Groeiende vraag naar metalen in China, India, Japan en Korea zorgt ervoor dat deze landen op zoek gaan naar alternatieve manieren om deze metalen te ontginnen. Op dit moment is er een grote voorraad aan koper en goud gevonden in de nationale wateren van Papoea-Nieuw-Guinea. Nautilus Minerals Inc, de uitvoerders van het project, is het eerste bedrijf dat een diepzeemijn gaat ontginnen. De productie zal in 2013 van start gaan. Naar verwachting zal de vraag naar grondstoffen de komende jaren blijven toenemen waardoor de bronnen aan land niet meer zullen volstaan. Ook wordt door de vele verbeteringen in de diepzeemijnbouwtechnieken het steeds waarschijnlijker dat diepzeemijnbouw haalbaar is.

Enkele voorbeelden van stoffen

type diepte
Mangaan knollen 5000 - 6000 m
Diamanten 0 - 400 m
Fosfaat 0 - 2000 m
Seafloor massive sulphides 1500 - 5000 m
Gas hydraten 500 - 2000 m
Bronnen, noten en/of referenties