Driemogendhedenpact
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het Driemogendhedenpact was een verdrag getekend tussen Japan, Nazi-Duitsland en Italië op 27 september 1940. Door dit verdrag werd de groep landen van de Asmogendheden groter.
Inhoud |
[bewerken] Ondertekenaars
_crowned.svg){kind=small}
[bewerken] Het Verdrag
In het verdrag stond dat deze landen elkaar als bondgenoot beschouwden en hun eigen politiek lieten bedrijven. Dit hield in dat in Groot-Azië Japan zijn gang kon gaan in het maken van een compleet Rijk. In Europa mochten Duitsland en Italië hun eigen Rijk opbouwen.
In het verdrag zouden de landen elkaar op bijna elk gebied ondersteunen, met name op politiek, economisch en militair vlak. Ook als de ander zou worden aangevallen door een land dat op dat moment, 1940, nog niet in de oorlog was gekomen, zou militair en ander steun verleend worden.
Ook was een artikel gewijd aan de relatie met de Sovjet-Unie. Weliswaar hadden deze landen ook het Anti-Cominternpact ondertekend, dat tegen de Sovjet-Unie was, ze zouden toch elkaar met rust laten wat betreft de Sovjet-Unie. De huidige relatie mocht niet veranderen door de bovengenoemde artikelen.
Het verdrag zou 10 jaar duren en dan in overleg met elkaar verlengd of beëindigd worden.
[bewerken] Effecten
Het verdrag zorgde ervoor dat er een aantal dingen veranderden. Met dit verdrag werd formeel een bondgenootschap gecreëerd dat uiteindelijk de Asmogendheden werd. Ook een ander effect bleek later toen de VS Japan de oorlog verklaarde en Hitler ook de VS de oorlog verklaarde. Hierbij zou elk van de Asmogendheden worden uitgeschakeld.
Nadat de 3 mogendheden het pact hadden ondertekend waren ook andere landen geïnteresseerd in het pact. Uiteindelijk ondertekenden enkele andere landen waaronder Hongarije, Slowakije en Joegoslavië het pact.
