Dwergbuidelmarter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dwergbuidelmarter
IUCN-status: Bedreigd[1]
Dasyurus hallucatus - Gould.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Dasyuromorphia (Buidelroofdieren)
Familie: Dasyuridae (Echte roofbuideldieren)
Geslacht: Dasyurus (Buidelmarters)
Soort
Dasyurus hallucatus
Gould, 1842
Verspreidingsgebied
Verspreidingsgebied
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De dwerg- of noordelijke buidelmarter (Dasyurus hallucatus) is een roofbuideldier uit het geslacht der buidelmarters (Dasyurus).

Uiterlijk[bewerken]

De dwergbuidelmarter is de kleinste Australische buidelmarter en dit dier heeft een lichaamslengte van 25 tot 37 cm en een staartlengte van 20 tot 34.5 cm. Het gewicht varieert van 350 gram tot 1.1 kg. Vrouwelijke dieren zijn kleiner en lichter dan de mannelijke dieren. Net als de overige buidelmarters heeft deze soort een bruine vacht met kleine of grotere witte vlekken. De buikzijde is lichter van kleur. Zijn staart is bruin en aan het einde wit.

Leefwijze[bewerken]

De dwergbuidelmarter is een solitair levende bodembewoner, die overigens wel goed kan klimmen. Over het algemeen is dit buidelroofdier 's nachts actief en slaapt het overdag in een hol. De dwerbuidelmarter voedt zich voornamelijk met insecten, maar ook kleine gewervelde dieren als kikkers, hagedissen, kleine vogels en knaagdieren worden gegeten evenals aas, vruchten en (in door mensen bewoonde gebieden) afval. Een opmerkelijk fenomeen in de voortplanting van de dwergbuidelmarter is dat mannelijke dieren slechts eenmaal kunnen paren. Door ernstige hormonale verstoringen in het lichaam die met de paartijd gepaard gaan, sterven de mannelijke dieren kort na de paartijd. De dwergbuidelmarter deelt dit opmerkelijke fenomeen met enkele andere roofbuideldieren als de breedvoetbuidelmuizen, de penseelstaartbuidelmuizen en de gespikkelde buidelmuis.

Leefgebied[bewerken]

De dwergbuidelmarter is de enige Australische buidelmarter die nog in een groot gedeelte van zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied voorkomt. Eucalyptusbossen en rotsgebieden in noordelijk Australië vormen het leefgebied van deze soort. Er zijn verschillende subpopulaties, in onder meer de Pilbara in West-Australië, de Top End van Noordelijk Territorium, Kaap York en Zuidoost-Queensland. Het aantal dwergbuidelmarters in delen van Queensland en Noordelijk Territorium is achteruitgegaan na de komst van de geïntroduceerde reuzenpad (Bufo marinus), een giftige paddensoort die oorspronkelijk uit Neotropisch Amerika afkomstig is.

Dierentuinen[bewerken]

In gevangenschap is de zwartstaartbuidelmarter alleen in Territory Wildlife Park (Noordelijk Territorium), Currumbin Wildlife Sanctuary (Queensland) en Healesville Sanctuary (Victoria) te zien.

Bronnen, noten en/of referenties