Eenheidsvector
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In de meetkunde, een deelgebied van de wiskunde, is een eenheidsvector in een genormeerde vectorruimte een vector, waarvan de norm (de lengte) gelijk is aan 1. Door een van de nulvector verschillende vector te delen door zijn norm ontstaat een eenheidsvector. Een eenheidsvector wordt vaak aangeduid met een kleine letter, met als superscript een Caret of "hoed", zoals deze: 
(uitgesproken als "i-hoed")
[bewerken] Specifieke eenheidsvectoren in de lineaire algebra
In de lineaire algebra, onderdeel van de wiskunde, is een eenheidsvector een vector in een vectorruimte waarvan één coördinaat de waarde 1 heeft en de overige alle 0 zijn. De eenheidsvector met als i-de coördinaat 1 wordt vaak aangeduid met ei.
Voor de vectorruimte 
geldt dat de verzameling van de n-dimensionale eenheidsvectoren (hiervan bestaan er n) een basis vormt van deze vectorruimte.
De rijen en ook de kolommen van een eenheidsmatrix bestaan uit eenheidsvectoren in oplopende volgorde.
[bewerken] Eenheidsvector bij vectorruimte over een eindig lichaam
In de coderingstheorie wordt veel gebruikgemaakt van vectorruimten over eindige lichamen. Ook hier wordt op dezelfde wijze het begrip eenheidsvector gedefinieerd, echter met nu de nullen en de 1 als elementen van het eindige lichaam.
