Egoïsme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Egoïsme (uit het Latijn: 'ego' betekent 'ik'), ook wel ikzucht of zelfzucht genoemd, is een menselijke eigenschap.

Er zijn twee soorten egoïsme.

  • Egoïsme in morele zin
    Dit is egoïsme waarbij een persoon meer aan zijn eigen bevrediging denkt dan aan de bevrediging van anderen. Dit wordt algemeen als een negatieve eigenschap beschouwd.
  • Egoïsme in andere zin
    Dit is het zorgen voor het eigen welzijn. Dit soort egoïsme heeft over het algemeen geen negatieve connotatie, omdat het een vanzelfsprekende zaak is dat organismen op hun eigen welzijn letten.

Oorzaken[bewerken]

Er zijn verschillende oorzaken waardoor iemand buitensporig egoïstisch in morele zin kan zijn.

  • De persoon heeft in zijn jeugd te veel aandacht gehad en denkt dus dat hij/zij alles kan en mag. Daardoor is de persoon zich niet erg bewust van het feit dat anderen misschien ook wel gebruik van iets zouden maken. Het doet hem/haar niets als hij hierop wordt gewezen.
  • De persoon heeft in zijn/haar jeugd te weinig aandacht gehad. Hierdoor schreeuwt de persoon meer om aandacht en wil bovendien zo weinig mogelijk delen.
  • Ook kunnen zogenaamde gedragsstoornissen, zoals psychopathie, bijdragen tot egoïsme.

Het tegenovergestelde van egoïsme is altruïsme.