Führer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beeldhouwwerk van Adolf Hitler.

Führer (Duits voor leider, gids, voerman) is de titel waarmee Adolf Hitler wordt aangeduid. Hij voerde deze titel al binnen zijn partij, de NSDAP, en kreeg hem op regeringsniveau na de dood van Paul von Hindenburg op 2 augustus 1934, toen hij naast de functies van Rijkskanselier ook de functie van Rijkspresident bemachtigde. De term was afgeleid van de term Duce (leider) die Benito Mussolini voor zichzelf gebruikte. Karl Dönitz trad na de dood van Hitler aan als Rijkspresident, omdat Hitler in zijn testament had bepaald dat er maar één führer kon zijn in de Duitse geschiedenis.

De Nederlander Anton Mussert mocht zich in 1942 leider van het Nederlandse volk noemen. Ook andere dictators voerden soortgelijke titels, zoals Francisco Franco (Caudillo) en Ante Pavelić (Poglavnik).

Van de negatieve connotatie die het woord führer in het Nederlands heeft, is in het Duits veel minder sprake. Het woord betekent nog altijd gewoon leider, gids, aanvoerder of bestuurder. Führer is mannelijk, de vrouwelijke variant is Führerin.