Fayaliet
| Fayaliet | ||||
 |
||||
| Mineraal | ||||
| Chemische formule | Fe2SiO4 | |||
| Kleur | Geel, amberkleurig, | |||
| Streepkleur | Wit | |||
| Hardheid | 6,5 | |||
| Gemiddelde dichtheid | 4,39 kg/dm3 | |||
| Glans | Glasglans | |||
| Breuk | Conchoïdaal | |||
| Kristaloptiek | ||||
| Brekingsindices | 1,4585 | |||
| Lijst van mineralen | ||||
|
||||
Het mineraal fayaliet is een ijzer-silicaat met de chemische formule Fe(II)2SiO4. Het is een vorm van olivijn en behoort tot de nesosilicaten.
Inhoud |
Eigenschappen [bewerken]
Het doorschijnende tot doorzichtige bruine tot zwarte fayaliet heeft een glasglans, een witte streepkleur en de splijting is onduidelijk volgens kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 4,39 en de hardheid is 6,5. Het kristalstelsel is orthorhombisch en het mineraal is niet radioactief.
Naamgeving [bewerken]
Het mineraal fayaliet is genoemd naar het Portugese eiland Fayal, waar het voor het eerst beschreven werd.
Voorkomen [bewerken]
Fayaliet is het ijzerhoudende eindlid van het mineraal olivijn ((Mg, Fe)SiO4), waarvan het magnesiumhoudende eindlid forsteriet is. Als zodanig komt fayaliet voornamelijk voor in ultramafische silica-arme stollingsgesteenten. De typelocatie is het eiland Fayal dat deel uitmaakt van de Azoren.
Zie ook [bewerken]
 |
Zie de categorie Fayalite van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
